FarshadBashir.nl

De Friese vwo-eindexamenscholier Farshad Bashir (18), die voor de SP met 408 voorkeurstemmen in de raad van Leeuwarden komt, wordt het jongste raadslid van Nederland. Bij zijn installatie zal hij 18 jaar, 2 maanden en 2 dagen oud zijn. Het jongste raadslid ooit gekozen is Lilian Marijnissen, ook SP, die bij de vorige verkiezingen in 2002 twee dagen jonger was.

Bron: de Volkskrant, 09 maart 2006

SP’er jongste raadslid in Nederland

GOOS BIES

Leeuwarden – Nu zit hij nog in klas zes van het vwo op RSG Magister Alvinus in Sneek, na de zomervakantie gaat hij natuurkunde studeren aan de Rijksuniversiteit Groningen. Voor Farshad Bashir vormt de studie geen enkele belemmering om voor de Socialistische Partij plaats te nemen in de gemeenteraad van Leeuwarden. De jongen die op 14 januari achttien jaar werd, geldt voor zover bekend straks als het jongste raadslid van Nederland.

Farshad Bashir raakte drieënhalf jaar geleden geïnteresseerd in de politiek door de moord op Pim Fortuijn, en de vele maatschappelijke discussies die daarop losbarsten. Toen hij gevraagd werd voor een verkiesbare plek op de lijst voor SP Leeuwarden, besloot Bashir dat te doen. “Ik blijf ook hier wonen en ga niet op kamers in Groningen.”

Negen jaar geleden kwam de in Afghanistan geboren Bashir met zijn vader naar Nederland. Een jaar later volgden moeder en broertje. Het gezin vluchtte omdat vader vanaf 1992 politiek gevangen was, eerst onder het bewind van de Mudjaheddin en later van de Taliban, vertelt Bashir. “Alleen omdat hij journalist was.” Om die reden is hij óók politiek bewust. “Maar ik voel mij echt een Nederlander. Een Liwadder. Zo ga ik in de raad zitten, niet als allochtoon.”

De SP spreekt Bashir aan, omdat die partij volgens hem opkomt voor “gewone mensen”. “Wij gaan naar de mensen toe, dat zie je bij andere partijen niet. Gewoon de wijk in met gewone mensen babbelen.”

Wat de kiezers van Bashir in de gemeenteraad kunnen verwachten? “Ik ga me ervoor inzetten om de voedselbank overbodig te maken. Nederland is een rijk land, daarin moeten sociale voorzieningen beter geregeld worden.” De vwo-scholier, die in Sneek op school zit omdat het gezin tot vorig jaar in Mantgum woonde, wil verder wat doen voor jongeren in Leeuwarden. Voor meer ruimtes zorgen waar zij elkaar kunnen ontmoeten. Maar ook gaat hij met zijn partijgenoten actievoeren tegen Nieuw Zaailand, een project dat voorziet in tientallen woningen en winkels en een Fries Museum op het Leeuwarden plein. “Een prestigeproject. Je kunt het geld beter stoppen in sociale voorzieningen.”

Bron: Friesch Dagblad, 9 maart 2006

Van onze verslaggever

LEEUWAREN – Door de flinke verschuivingen in de politieke verhoudingen maken meer dan tweehonderd kandidaten hun debuut in de Friese gemeenteraden. Het aantal kan nog oplopen naarmate de tientallen gekozen wethouders hun oude bestuursfunctie weer terug weten te krijgen.

Het meeste verse bloed komt van winnaar PvdA, die waarschijnlijk meer dan honderd nieuwe politici laat beginnen. In dertien gemeenten is meer dan de helft van de gemeenteraad nieuw.

Onder de 555 gekozen raadsleden zijn 144 vrouwen en 411 mannen. Hun gemiddelde leeftijd is respectievelijk 51 en 47 jaar. Gemeentebelangen, VVD en FNP leveren door de bank genomen oudere raadsleden af. De tien Friese SP’ers zijn het jongste smaldeel. De oudste gemeenteraad wordt die van Littenseradiel (gemiddeld 55 jaar), de jongste is de raad van Dongeradeel (gemiddeld 44 jaar).

De leeftijdsverschillen zijn enorm. Johannes de Vries (74) van Gemeentebelangen Lemsterland en Willemijn van der Werf-Snelder (67) van de ProWûn Wûnseradiel zouden best de pake en beppe kunnen zijn van Fernande Teernstra (23) van het CDA in Bolsward en de achttienjarige SP’er Farshad Bashir uit Leeuwarden.

Bron: Leeuwarder Courant, 8 maart 2006

LEEUWARDEN – Toen de rest van de Leeuwarder SP-fractie gisteravond in de kroeg nog druk aan het feestvieren was, zat de achttienjarige nummer twee van de lijst, Farshad Bashir, op de fiets naar huis. Vandaag zit het debuterende raadslid namelijk gewoon weer in de schoolbanken van RSG Magister Alvinus in Sneek, waar hij dit jaar vwo-examen doet. Bashir is het jongste raadslid in Friesland.

,,School en raadswerk mogen elkaar niet bijten’’, zegt Bashir. ,,Maar gelukkig leer ik makkelijk. Met een relatief kleine inspanning kan ik ook goede cijfers halen.’’ De jonge SP’er kan dat weten, omdat hij de afgelopen drie jaar politiek al erg actief was. Zo was hij de laatste jaren veel tijd kwijt aan platform Keer het Tij. Bashir krijgt binnen de fractie de portefeuille welzijn. ,,Lekker veel bij mensen op bezoek’’, aldus de achttienjarige.

Bron: Leeuwarder Courant, 8 maart 2006

Leeuwarden – Farshad Bashir wordt het jongste raadslid van Nederland. De SP heeft bij de verkiezingen gisteravond in Leeuwarden een zetel gewonnen en krijgt er straks vier. Farshad, examenkandidaat op het vwo, werd op 14 januari achttien en is daarmee volgens de locale SP-afdeling het jongste raadslid van Nederland. Hij kreeg gisteren 408 voorkeurstemmen.

Farshad zal bij zijn installatie als raadslid 18 jaar, 2 maanden en 2 dagen oud zijn. Hiermee wordt hij het een na jongste raadslid ooit. Het jongste raadslid ooit is SP’er Lilian Marijnissen. Zij was bij haar installatie vier jaar geleden 18 jaar en precies 2 maanden oud.

Bron: Friesch Dagblad, 8 maart 2006

Door onze correspondent

Leeuwarden, 8 maart. De 18-jarige Farshad Bashir uit Leeuwarden wordt het jongste raadslid van Nederland. De vwo-scholier stond tweede op de SP-lijst in de Friese hoofdstad en haalde 408 voorkeursstemmen. Bashir wil zich vooral bezighouden met het armoedeprobleem. “Het is jammer dat er ook in Leeuwarden een voedselbank nodig is.” Bashir is geboren in Afghanistan en vluchtte in 1997 met zijn ouders naar Nederland. Hij is het op een na jongst gekozen raadslid aller tijden. De PvdA was in het van oudsher rode Leeuwarden de grote winnaar. De sociaal-democraten gingen van tien naar vijftien zetels en zijn veruit de grootste partij in de raad.

Bron: NRC Handelsblad, 8 maart 2006

Nog een paar dagen en dan weten we wie onze gemeente de komende vier jaar bestuurt. We geven de macht in handen van raadsleden die we nauwelijks kennen. Want wie zijn Esther Keizer, Arco van Daalen, Farshad Bashir en Eric Prins? Straks zitten ze in de raad en ze beslissen over fietspaden, drugsopvang en speeltuinen, maar wat voor mensen zijn het? Kennen we de kwaliteiten, de ambities en de denkbeelden van Jan Krol, Yvonne Bleize, Victor de Wolff, Karen Vasbinder-Van Loon? Eén conclusie is te trekken: de meerderheid van de raad bestaat uit mensen die ons totaal onbekend zijn. Dat is niet anders dan het ooit is geweest. Tijd voor een modern zelfonderzoek. Een onderzoek naar de kwaliteit van de gemeenteraad door de meest direct betrokkenen: de raadsleden zelf.

Het idee

Een Leeuwarder raadslid bracht ons op het idee: zoek eens uit wat de raadsleden nu zelf vinden van hun collega’s. Laat de raad eens oordelen over de eigen raad. Het Stadsblad Liwwadders nam de uitdaging aan. We lieten ons eerst informeren door het raadslid om een beetje in de sfeer te komen. Al snel ontstond een mooie vragenlijst; de uiteindelijke lijst hielden we voor ons. Ook is er een gesprek geweest met de twee raadsgriffiers om eens te kijken wat die van ons plan vonden. Ook hier ontvingen we bruikbare suggesties zonder de uiteindelijke vragenlijst te openbaren.

Het onderzoek

Op 14 januari werd de lijst met een begeleidend schrijven collectief per e-mail naar de 37 Leeuwarder raadsleden verzonden. Binnen enkele uren kregen we de eerste reacties, een aantal per mail en een aantal per post. We hadden de raadsleden de keuze gegeven anoniem of niet-anoniem te reageren. De meerderheid koos ervoor om anoniem de lijst in te leveren. Hoewel de vaart er bij de start direct inzat hadden we op de dag voor de sluiting een teleurstellend aantal reacties binnen. We konden er overigens al enkele aardige conclusies uit trekken maar we vonden het onvoldoende om een stevig beeld neer te zetten. Opnieuw werd per mail verzocht om de lijsten in te leveren om een goed beeld te krijgen. We daagden de raadsleden uit om mee te doen met de opmerking: altijd een oordeel over van alles en nog wat en nu geen oordeel over uw raad? Dit kan toch niet waar zijn? Bovendien lieten we doorschemeren ook nu al aardige conclusies te kunnen trekken. Dus, wie die conclusies nog wilde beïnvloeden moest snel reageren. Het resultaat was bemoedigend: 44 procent van de raad heeft gereageerd zodat we zonder enige reserve kunnen spreken van een betrouwbaar – representatief – onderzoek. Een enkeling liet overigens weten niet mee te zullen doen omdat men niet wenste te oordelen over personen. We vonden dit een merkwaardige opvatting, maar vooruit. Een paar raadsleden hebben gebruik gemaakt van ons aanbod om over de lijst te corresponderen. Dit aanbod heeft geleid tot verduidelijking onzerzijds over onze toezegging er een gebalanceerd verslag van te maken. Wanneer er te weinig antwoorden op een bepaalde vraag zouden binnenkomen, zou deze terzijde worden gelegd, zo meldden we de vragenstellers.

De uitslag:

Beste raadslid van Leeuwarden: Piet van der Wal (PAL/GroenLinks)
Beste volksvertegenwoordiger: Jan van Olffen (PvdA)
Beste debater: Gerben Hoogterp (PAL/GroenLinks)
Meest geduchte tegenstander: Aukje de Vries (VVD)
Grootste aanstormend talent: Tamara Bok (PvdA)
Grootste carrièrezoekers: Thea Koster (CDA) en Aukje de Vries (VVD)
Best geklede raadslid: Douwe Kiestra (VVD)

Als beste raadslid van Leeuwarden komt Piet van der Wal (PAL/GroenLinks) tevoorschijn. Hij wordt op de voet gevolgd door Klaas Zwart (PvdA) en Gijs Jacobse (NLP). Piet van der Wal laat ruimte aan zijn fractie, komt zelf ook met ideeën, heeft veel invloed voor een kleine partij. Andere opmerkingen: is evenwichtig, houdt zich niet bezig met populistische prietpraat, heeft kennis van zaken en heldere standpunten. Ook voor Klaas Zwart geldt dit laatste. Hij kan goed argumenteren. Over Jacobse wordt gezegd: hij onderhandelt goed met andere partijen, is een goed spreker en heeft gezag. Als hij spreekt luistert iedereen, aldus een inzender.

Wie is het slechtste raadslid van Leeuwarden? Als we alle genoemde namen zouden vermelden zou de lijst uit meer dan de helft van de raad bestaan. Een echte uitschieter wordt niet genoemd.

Wie is een echte volksvertegenwoordiger? Eén naam komt hier scherp naar voren: Jan van Olffen (PvdA). Ook Gea Dames (CDA), John Stoelinga (NLP), Katie Dolstra (LL), Andries de Haan (PvdA), Wyb Feddema (VVD) en Sybren Posthumus (FNP) worden genoemd, maar in mindere mate.

Wie is de slechtste volksvertegenwoordiger? Wietse Elzinga (D66) krijgt hier de meeste stemmen, maar ook Katie Dolstra (LL), Truus Uiterwijk Winkel (PAL/GroenLinks) en Ramsi el Aridi (VVD) scoren. Elzinga getuigt van zelfkennis en noemt zichzelf.

Wie is de beste debater? Gerben Hoogterp (PAL/GroenLinks) wordt de als beste debater in de Leeuwarder raad beoordeeld. Gijs Jacobse (NLP) volgt direct hierna. Klaas Zwart (PvdA) werd derde. Een raadslid schreef: Raadsleden debatteren niet, maar ventileren om de beurt een standpunt. Raadslid Gerben Hoogterp doet dat met verve, maar ja, die is predikant.

Wie is uw meest geduchte tegenstander? Aukje de Vries (VVD) wordt als meest geduchte tegenstander gezien, op de voet gevolgd door Gijs Jacobse (NLP). Aukje de Vries is meteen tegen en heeft daartoe ook redenen en argumenten.

Wie is het aanstormend talent? Tamara Bok (PvdA) is het onbetwiste aanstormende talent. Zij steekt met kop en schouders uit boven de rest. Ook Thea Koster (CDA) en Gerben Hoogterp (PAL/GroenLinks) worden genoemd.

Voor wie gaat u rechtop zitten? Gijs Jacobse (NLP) en Jan Atze Nicolai (PAL/GroenLinks) scoren even hoog. De twee hebben een inhoudelijk verhaal te vertellen.

Wie is een carrièrezoeker? Thea Koster (CDA) en Aukje de Vries (VVD) worden als carrièrezoekers neergezet. In een enkel geval geldt dit overigens niet als een negatieve kwalificatie.

Wie is de cijferneuker van de raad? Met stip staat Dik Kruithof op één. Hij gaat over de punten en de komma’s. Ook Drewel (CDA), Piet van der Wal (PAL/GroenLinks), Gijs Jacobse (NLP), Sybren Posthumus (FNP) en Douwe Kiestra (VVD) mogen graag met de cijfers stoeien.

Wie inspireert? Hier worden Cocky van den Hollander (CDA), Thea Koster (CDA), Sybren Posthumus (FNP), Jan Atze Nicolai (PAL/GroenLinks) en Gerben Hoogterp (PAL/GroenLinks) genoemd. Nicolai inspireert soms met een mooi gedicht.

Welk raadslid heeft een hobby waar hij of zij eens mee moet stoppen? Piet en Puck scoren even hoog. Piet van der Wal (PAL/GroenLinks) ouwehoert te veel. Hij moet ook stoppen met fietsen. ‘Is levensgevaarlijk. Let nooit op de weg.’ Puck van Ulzen (VVD) leest veel te vaak reisgidsen en kookboeken tijdens de raad. Wietse Elzinga (D66) praat te veel over zijn kennis rond ICT en John Stoelinga (NLP) over het Rengerspark en de inrichting van het Bonifatius Hospitaal. Een andere opmerking: ‘het vervelende is dat veel raadsleden politiek als hobby hebben, en daar zouden zij mee moeten stoppen.’

Welk raadslid heeft de meeste dossierkennis? Piet van der Wal (PAL/GroenLinks) heeft de meeste dossierkennis. Gijs Jacobse (NLP), Gea Dames (CDA), Drewel (CDA), Addy Stoker (CU), Aukje de Vries (VVD) en Dik Kruithof (PvdA) volgen op gepaste afstand.

Wie heeft de mooiste auto? Daar heb ik geen verstand van, briest de een. Doet niet toe, laat een ander weten. Jan Atze Nicolai (PAL/GroenLinks) wordt genoemd omdat hij juist géén auto heeft. Maar de milieuvriendelijke Prius van Piet van der Wal (PAL/GroenLinks) wordt het meest genoemd. Ook de Rover van Amerins Dikken (PvdA), de Alfa van Aukje de Vries (VVD) en de Volvo van Klaas Zwart (PvdA) worden als mooi gewaardeerd.

Wie gaat het best gekleed in de raad? Douwe Kiestra (VVD) gaat het best gekleed in de Leeuwarder raad. Zijn naam pronkt op vele ingeleverde formulieren.

Dit is de eerste echte beoordeling van de raad door de raad. Wat viel bij lezing van de ingeleverde formulieren verder nog op? Bijzonder vonden we dat de drie raadsleden van de SP vrijwel niet genoemd. Niet alleen waren ze de laatste jaren in de raad vrijwel onzichtbaar, zelfs niet in de beoordeling speelden ze geen rol. En wie hadden er in de raad moeten zitten maar kozen een andere professie? Genoemd werden: Andries van Weperen, Andries Veldman (2 x!), Sietske Inberg, Gerard Tonen, Auke de Sloper en Máxima. Dit rijtje illustreert dan ook overduidelijk dat alle lezers hun eigen conclusies mogen verbinden aan de waarde van deze eerste echte beoordeling van de raad door de raad.

Bron: Liwwadders, 25 februari 2006

Al weken wordt er gediscussieerd over de missie naar de Afghaanse provincie Uruzgan. Moet Nederland wel of niet deelnemen? Politici buitelen over elkaar heen en lijken soms meer bezig met woordspelletjes dan met inhoudelijke argumenten. Maar wat vinden Afghanen in Nederland er eigenlijk van?

Door Ines Jonker

Fahim Ziai, woordvoerder van de Unie van Afghaanse Verenigingen in Nederland, stelt dat de meeste Afghanen in Nederland tegen een Nederlandse missie in het zuiden van Afghanistan zijn. ,,We voelen het als onze verantwoordelijkheid om militairen en hun families te waarschuwen tegen de risico’s. De Nederlandse maatschappij kent Afghanistan niet. De politieke spelletjes die in Den Haag worden gespeeld, gaan ten koste van de militairen. Een militaire missie heeft als doel om veiligheid te bevorderen, maar Amerikanen hebben in Afghanistan enorme mensenrechtenschendingen gepleegd en veel gewone burgers gedood.’’
Ziai is bang dat het slechte imago van de Amerikanen in de regio overgaat op de Nederlanders. ,,Wij kennen de bevolking, die heel anders is dan in het Noorden. In Uruzgan wonen veel analfabeten, veel mensen hebben geen eigen mening en worden makkelijk gemanipuleerd door de Taliban. Wij zijn bang dat deze mensen de Nederlanders straks zien als verlengstuk van de Amerikanen. Als we toch gaan, moet Nederland zich sterk maken voor een goede informatievoorziening terplekke, zodat duidelijk wordt dat de Nederlandse militairen er puur voor de wederopbouw zijn.’’

Nang Arsala, voorzitter van de Algemene Coördinatieraad van Afghanen in Nederland, is wel voorstander van de missie. ,,Nederland is het vanwege zijn NAVO-lidmaatschap verplicht om mee te doen’’, zegt Nang vanuit Afghanistan, waar hij voor zijn werk is (,,het sneeuwt hier trouwens’’). ,,Bovendien zijn we het verplicht tegenover het Afghaanse volk. Afghanistan is een arm land, iedere investering is nodig. Nederlandse militairen kunnen samen met Australische en Afghaanse soldaten werken aan wederopbouw en stabiliteit in de regio.’’ Arsala erkent dat er risico’s zijn verbonden aan de missie. ,,Het zou een leugen zijn om te zeggen dat het er veilig is. Maar de gevaren worden onder meer veroorzaakt door Pakistanen die in het gebied komen. Nederlandse militairen kunnen voorkomen dat mensen uit Pakistan naar Afghanistan gaan.’’

Afghaanse tegenstanders van de missie redeneren volgens de voorzitter vooral uit eigenbelang. ,,Afghanen in Nederland die tegen zijn, zijn bang dat als de rust in het land weerkeert, ze teruggestuurd zullen worden.’’

De voorzitter heeft een duidelijke boodschap aan de Nederlandse volksvertegenwoordigers. ,,Stuur de troepen maar bereid je goed voor. Dus overleg met de NAVO, met de regeringen van Afghanistan en Pakistan en met geestelijken en stamhoofden. Bij dat laatste kan ik helpen. Ik ben hier nu twee dagen en heb al contact gehad met een paar Afghaanse ministers die bereid zijn om de Nederlanders te helpen bij dit overleg en zo de boodschap over te brengen dat Nederlandse militairen niet hetzelfde zijn als Amerikaanse.’’

Farshad Bashir, achttien jaar en kandidaat -gemeenteraadslid voor de SP in Leeuwarden, vindt dat Nederland niet moet deelnemen. ,,Sinds de Amerikanen daar bezig zijn, is er weinig verbeterd in Uruzgan. Er is alleen maar meer opstand gekomen. Ik denk niet dat er veel verandert als de Nederlanders er naartoe gaan. De Russen zijn er al geweest, en tussen 1992 en 1996 heeft het Afghaanse leger geprobeerd om orde op zaken te stellen en dat is niet gelukt. Waarom zou het de Nederlanders wel lukken?’’ Als Nederland de Afghanen echt wil helpen, moet het volgens Bashir geen militairen maar onderwijzers sturen. ,,Ze hebben daar nu te kampen met een enorme werkloosheid, dat is ook een voedingsbodem voor terrorisme. Die werkloosheid los je niet op door militairen te sturen. Er is vooral behoefte aan hoger opgeleiden zoals ingenieurs, artsen en onderwijzers; die moeten de mensen voorbereiden op de toekomst.’’

Bron: Leeuwarder Courant, 19 januari 2006

Gisteren heeft de Afgaanse ambassadeur te Brussel een vurig pleidooi gehouden, om alsnog troepen te sturen naar Afganistan. De ambassadeur verzekerde dat de Nederlanders welkom waren in de provincie Uruzgan, en dat de gevaren van terreur niet van dien aard waren zoals men het stelt. Daarnaast verzekerde de ambassadeur dat de Nederlanders bijgestaan zouden worden door de Afgaanse militairen, mocht het tot een treffen komen met de terroristen. De Nederlandse militairen zouden ingezet worden om scholen bruggen en allerlei andere voorzieningen op te zetten. Op Nederland 1 was een debat bezig met minister Kamp waar men probeerde de laatste twijfels weg te nemen over de risico’s van deze missie. Een Jonge Afgaanse man Farshad Bashir had toch zijn ernstige twijfels over het uitzenden van troepen, naar het oorlogsgebied. Hij vergeleek het zenden van troepen als zijnde steun voor het Amerikaanse beleid. Daarnaast verzekerde minister Kamp allen, dat er geen oorlogsgevangenen aan de Amerikanen zouden worden uitgeleverd , ze zouden worden uitgeleverd aan de Afgaanse justitie, waar de garantie werd gegeven dat er geen doodstraf zou worden voltrokken, en de gevangenen in een gevangenis zouden terechtkomen welke de goedkeuring van het Rode Kruis draagt inzake detentieomstandigheden. Ik heb aandachtig zitten luisteren, de ambassadeur stelde ook, dat de mogelijke enkele Nederlandse levens die zouden omkomen in het Afgaanse gebied, de levens van duizenden Afganen zouden redden. Minister Kamp probeerde het gedrag van de Amerikanen goed te praten, door te vertellen dat als de Amerikanen informatie krijgen over een dorp waar mogelijk terroristische cellen zich zouden bevinden, er dan mogelijk met harde hand wordt opgetreden, en deuren worden ingetrapt. Ik ben toch wel benieuwd wat minister Kamp straks gaat vertellen, tegen de moeders van de mogelijk omgekomen militairen, die enkel proberen om orde en rust te herstellen in een gebied wat als gevaarlijk wordt beschouwd.
Ik ben nog steeds van mening, dat de Amerikanen maar zelf moeten oplossen wat ze veroorzaakt hebben. Om die oorlog te starten, had Amerika de Navo niet nodig, noch de VN. Doch nu wordt een zo grote druk op Nederland gelegd, dat je je afvraagt wat kan Nederland wat de Amerikanen niet kan? En tevens heeft Nederland al een bijdrage geleverd in Irak en Afganistan, waarom gaan de Amerikanen niet de druk opvoeren in andere landen? Ik ben nog steeds van mening, dat Nederland deze keer geen troepen moet sturen naar Afganistan. En als je mij verteld dat we dan de terreurcellen daardoor in stand houden, dan blijkt dat Amerika toch niet zo goed is in het opsporen van terroristen, en de hulp van een piepklein land nodig heeft.

Bron: Charles Starren, weblog Hoezo, 13 januari 2006

Al sinds het politieke debat van de Jongeren Adviesraad (JAR) in november en het radio 1 column waarbij burgemeester Dales de jeugd minder kansen toebedicht op een baan als men er niet netjes genoeg uitziet is er een hele discussie losgebarsten. Zowel de jeugd, jongerenwerkers, politiek, werkgevers als burgemeester Dales hebben hun standpunten verwoord in de diverse media. De jongeren grepen de laatste raadsvergadering van 2005 aan om hun verhaal te halen.

Fractie-ssistente Astrid van der Berg-Dijkstra: “Daartoe hebben ze een website opgericht; demonstreren ze buiten met die petjes op, delen de petjes uit aan raadsleden en spreken in tijdens het burgerhalfuurtje. Netjes in de kleren, keurig bespraakt doen ze hun verhaal; dat ze het niet aardig vinden dat burgemeester Dales hen beticht van slordige verschijning en gedrag en waarom dit niet op de discussieavond van JAR is geuit.”

Burgemeester Dales haast zich te verklaren dat zijn opmerkingen niet op hen slaan maar in het algemeen over jongeren. Burgemeester Dales betuigde spijt dat hij dit onderwerp niet tijdens de discussieavond van JAR aan de orde heeft gesteld. Farshad Bashir: “Dales had deze discussie op de bijeenkomst van de Jongerenadviesraad moeten voeren, met de jeugd erbij. Het is mooi dat ook burgemeester Dales achteraf alsnog inziet dat hij met de jongeren moet praten en niet over ze.”

Dales nodigde de jongeren uit om een debat te organiseren en is bereid om dan met hen in discussie te gaan. Vele raadsleden horen, getooid met petje het verhaal aan. Er is veel pers en de publieke tribune zit stampvol. Als het onderwerp “petjes” en alles wat daarom heen hangt afgelopen is, is veel pers weg, de meeste jongeren zijn weg en de Raad vervolgt zijn agenda…

Bron: leeuwarden.sp.nl, 20 december 2005

Burgemeester Geert Dales (VVD) van Leeuwarden vertelt in zijn column, die hij voorlas op Radio 1, dat hij zich ergert aan de houding en het gedrag van de jongeren. Hij meent dat de jongeren niet aan het werk komen omdat ze alternatieve kleding dragen. Na zijn bezoek aan een bijeenkomst van de Jongerenadviesraad (JAR) is het hem ook een doorn in het oog geworden dat de jongeren een eigen mening hebben. Als jongeren zeggen wat ze denken, dan hebben ze volgens Dales “een grote mond”. Wie de politiek een beetje gevolgd heeft, weet wat de VVD het afgelopen vier jaar gedaan heeft. Er wordt wel gesproken over hangjongeren en wat ze allemaal doen, maar echte oplossingen en investeringen om de problemen van jongeren op te lossen blijven achterwege of er wordt alleen aan symptoombestrijding gedaan.

De uitspraken van Dales kunnen dan ook in het verlengde geplaatst worden van het beleid dat ook door de VVD in Leeuwarden gesteund wordt. Zonder dat Dales met concrete oplossing komt om de jeugdwerkloosheid aan te pakken, denigreert hij de jongeren en noemt hij ze “losers” en “kankeraars”. Terwijl de armoede alleen maar toeneemt en de voedselbanken als paddestoelen uit de grond schieten, geeft men wel miljoenen uit aan prestigeprojecten zoals het Nieuw Zaailand waar vooral de vermogende medemens van zal profiteren. Geld voor ontmoetingsruimte of een centraal jeugdhonk voor de jongeren is er niet.

Op populistische wijze probeert Dales in zijn column de jongeren op één hoop te gooien met criminelen, drugsverslaafden en alcoholisten. In plaats van naar het uiterlijk van de jongeren te kijken en hen daarop te beoordelen, had hij beter pen en papier mee kunnen nemen naar de bijeenkomst van de JAR om op te schrijven wat de wensen van jongeren zijn en wat deze graag anders zouden willen. Waarom schrijft Dales een column als hij tegelijkertijd meent dat de jongeren toch geen krant lezen? Dales had deze discussie op de bijeenkomst van de JAR moeten voeren, met de jeugd erbij! We zouden toch “niet over jongeren praten, maar met jongeren”?

Steun van de inwoners van Leeuwarden aan initiatieven en partijen die zorgen dat onze stad echt leefbaar wordt is in aanloop naar de komende verkiezingen meer dan belangrijk. We hebben nu alleen maar te maken met een beleid dat erop gericht is om de solidariteit tussen jongeren en ouderen nog verder af te breken. Het is tijd te onderkennen dat het er om gaat dat iedereen werkelijk gelijke kansen krijgt om zich vrij te ontwikkelen zodat iedereen ook in staat gesteld wordt een bijdrage te leveren aan onze stad. Die kansen zijn met de VVD verder weg dan ooit, tenzij je in een driedelig pak rondloopt en een Porsche voor de deur hebt staan.

Farshad Bashir
17 Jaar
Inwoner van Leeuwarden

Bron: eurodusnie.nl, 8 december 2005

LEEUWARDEN – Burgemeester Geert Dales’ tirade tegen de slechte manieren, kleding en mentaliteit van werkloze jongeren (LC van zaterdag) roept felle reacties op. De burgemeester kreeg op zijn eigen emailadres veel steunbetuigingen, maar bij deze krant regent het kritiek. Dales zou uit fatsoen in het openbaar respect moeten tonen voor jongeren in plaats van hen voor verliezers uit te maken, vindt Vincent Harris, kandidaat-raadslid voor de ChristenUnie in Leeuwarden.

“In een maatschappij die verscheurd wordt door culturele en religieuze tegenstellingen zitten we niet te wachten op betweterige bestuurders die randjongeren uitschelden”, vindt Harris. Door zich eerst te laten uitnodigen bij de Jongerenadviesraad en achteraf commentaar te geven op de manieren van zijn gastheren toont Dales volgens de CU-kandidaat zelf gebrek aan beschaving.

Ook SP-raadskandidaat Farshad Bashir (17) trekt van leer tegen Dales’ opvattingen. Bashir meent dat de VVD te weinig aan armoedebestrijding doet en dat Leeuwarden liever geld steekt in “prestigeprojecten” dan in een centeraal jongerencentrum.

Lezer Inge de Boer zou het verbazen dat alleen onaangepaste jongeren moeilijk een baan kunnen vinden. Zij meent dat Dales de jeugd stigmatiseert. Op de website van deze krant wordt Dales opgeroepen een openbare discussie aan te gaan met de jongeren aan wier adres de kritiek was gericht.

Bron: Leeuwarder Courant, 5 december 2005

LEEUWARDEN – Freerk Kalsbeek (49) is opnieuw lijsttrekker voor de Leeuwarder Socialistische Partij (SP) bij de komende raadsverkiezingen. De volgende plaatsen op de verkiezingslijst zijn voor student Farshad Bashir, die in februari 18 wordt en hypotheekbankmedewerker Simon van der Meer (26). De SP streeft naar vier zetels, waarbij ook de 28-jarige studente Trijntje Buma in de raad zou komen.

De socialisten groeiden bij de vorige verkiezingen uit tot de grootste oppositiepartij met drie zetels. De politieke inbreng leed echter onder voortdurende wisseling. Maar liefst vijf keer stapte een van de raadsleden op. Freerk Kalsbeek deed dit vanwege ziekte, maar keerde later weer terug. Hij zit nu zeven jaar in de raad. Huidig raadslid en partijvoorzitter Arie Visser staat op plaats vijf. Fractiegenoot Atze Boomstra stopt met het raadswerk.

Bron: Leeuwarder Courant, 29 november 2005

Leeuwarden – Freerk Kalsbeek (49), de huidige fractievoorzitter van de SP in Leeuwarden, staat eerste op de lijst van die partij voor de raadsverkiezingen. Hij wordt gevolgd door Farshad Bashir, die nu nog maar 17 jaar is. Het huidige raadslid Atze Boomstra heeft besloten zich niet opnieuw beschikbaar te stellen.

Bron: Friesch Dagblad, 29 november 2005

De leden van de Socialistische Partij afdeling Leeuwarden hebben op de ledenvergadering de lijst vastgesteld voor de gemeenteraadsverkiezingen van 7 maart 2006.

De gekozenen op de lijst zijn:

1. Freerk Kalsbeek
2. Farshad Bashir
3. Simon van der Meer
4. Trijntje Buma
5. Arie Visser
6. Bert Bisschop
7. Thom Zomerschoe
8. Astrid van der Berg
9. Atze Boomstra
10. Gré Rinzema
11. Melle Westra
12. Lisa Jongma
13. Jan Paul Dekker
14. Roland de Jong
15. Henk de Jong
16. Johan de Vries

Bron: leeuwarden.sp.nl, 28 november 2005

Op de Algemene Leden Vergadering van 25 november 2005 werd Arie Visser gekozen tot de voorzitter van afdeling Leeuwarden. Freerk Kalsbeek en Farshad Bashir (organisatiesecretaris) werden herkozen. Nieuwe Bestuursleden zijn Erik Fassotte, Roland de Jong, Jellie de Jong, Simon van der Meer en Renée Rijenga.

Erwin van der Wal is jaren actief geweest voor de SP afdeling Leeuwarden. Hij was anderhalf jaar voorzitter. Hij stelde zich niet herkiesbaar tijdens de Algemene Leden Vergadering op 25 november. SP Leeuwarden bedankt hem voor zijn jarenlange inzet en enthousiasme. Ook Christine en Micha Elout, die al eerder dit jaar als bestuurslid terug traden, worden hartelijk bedankt voor hun inzet.

Ten slotte nam ook Ida van der Wal afscheid. Zij was jaren vaste notulist en schreef verslagen van de meeste vergaderingen van de SP afdeling Leeuwarden. Ook zij wordt hartelijk bedankt.

Bron: leeuwarden.sp.nl, 26 november 2005

De viaductstenengooiers vormen een nieuw en een steeds terugkerend probleem. Viaducten bestaan al jaren, ze worden tegenwoordig anders en beter gebouwd dan vroeger, maar de laatste tijd horen we in de media steeds vaker dat er voorwerpen van viaducten worden gegooid zijn. Is het gooien van stenen cool? Of is het de media die de problemen uitlokt?

Het viaduct is bedacht om in tijden van oorlog een snelle aanvoer van troepen en materieel naar het front mogelijk te maken. Juist in de aanloop naar de oorlog werd de infrastructuur verbeterd en daarbij werden dan ook tientallen nieuwe bruggen en viaducten gebouwd.
Hoewel het viaduct dus aanvankelijk voornamelijk het leger diende, is door de tijd heen het gebruik dusdanig toegenomen dat men bijna alleen nog viaducten bouwt voor de gewone bevolking. Na de Tweede Wereldoorlog wordt het viaduct enkel nog aangelegd om verkeersopstoppingen te voorkomen. Gewone mensen hebben al lang te maken met viaducten, en gooiden bijna nooit stenen van viaducten.

Ook het bouwen van viaducten was vroeger heel anders dan nu. In de Tweede Wereldoorlog bijvoorbeeld werd in Duitsland door Duitse ingenieurs bedacht hoe de viaducten gebouwd moesten worden. De Duitsers gaven de instructies en het zware werk moest door grote aantallen krijgsgevangenen gedaan worden. Deze gevangenen zaten in kampen ver weg van huis en moesten lichamelijk zware arbeid verrichten. De slechte hygiëne en penibele arbeidsomstandigheden zorgden ervoor dat er regelmatig ziektes uitbraken. Tegenwoordig zijn de arbeidsomstandigheden veel beter en wordt er gebruik gemaakt van moderne apparatuur.

De slaven hebben in het verleden amper voorwerpen van viaducten gegooid. Ook tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben krijgsgevangen nooit geprobeerd om de voorruiten van auto’s op de snelwegen in Duitsland kapot te maken, ondanks de slechte omstandigheden waarin ze leefden. De gevangenen hebben de gewone mensen met rust gelaten.

Ieder keer als iemand voorwerpen naar beneden gooit, heeft men gegarandeerd aandacht in de media. Dat geeft de mensen die een kick krijgen door media-aandacht de kans om zich uit te leven. Het geeft daarnaast de imbecielen een idee om de samenleving nog onveiliger te maken. Sinds de bouw van het eerste viaduct zijn arbeidsomstandigheden voor de bouwvakkers en ook de verkeerssituatie verbeterd. Maar het aantal stenengooiers neemt toe en de media-aandacht ook. Er moet wel een verband bestaan tussen de media-aandacht en viaductstenengooiers. Daarom moet de media de viaductstenengooiers doodzwijgen, al is het maar voor een proefperiode. Er wordt eigenlijk al teveel aandacht aan die viaductstenengooiers besteed en elk bericht is er een teveel! Iedere keer als ze de pers halen krijgen ze weer een kick! Dit stukje van mij moet dan ook het laatste stukje zijn waarin ze aandacht krijgen.

Farshad Bashir

Bron: eurodusnie.nl, 24 november 2005

Nadat afgelopen week de politie met groot machtsvertoon een grote ontruimingsgolf van kraakwoningen hield, is het duidelijk geworden dat we steeds harder moeten knokken om sociale woningbouw mogelijk te maken. In de voorbije week werd amper aandacht besteed aan de vele ontruimingen. Waar aandacht besteed werd, probeerden de media de krakers te criminaliseren. Zonder verder enige achtergrondinformatie te verstrekken over kraken hield AT5 een poll waarin de suggestieve vraag “is kraken diefstal” gesteld werd.

De politie liet weten dat er jaarlijks drie ontruimingsgolven gehouden worden. Dus het zou de normaalste zaak van de wereld zijn. Het geheel werd in de pers op een voor de bevolking aanvaardbare manier verpakt.

De hoeveelheid sociale huurwoningen staat vergeleken met de vraag ernaar in geen verhouding met het aantal koopwoningen. Sociale huurwoningen worden verkocht of gesloopt en er worden bijna alleen maar dure huurwoningen of luxe villa’s gebouwd. Dit proces, dat sinds het aantreden van Lubbers gaande is, heeft gevaarlijke vormen aangenomen. De sloop en de verkoop van sociale huurwoningen is zo hard gegaan dat wie nu een huurwoning zoekt, jaren moet wachten.

De woningbouwcorporaties hebben al lang de kapitalistische logica aanvaard. Ze denken alleen in termen van cijfers en winst. De managers die de corporaties runnen, weten nog steeds niet dat hun strategie enkel een oneerlijke woningmarkt, armoede en langdurige lege koopwoningen oplevert. Binnen de corporaties is deze stroming oververtegenwoordigd. Toch moeten we erin slagen om het tij te doen keren.

Het tij kunnen we alleen keren en de kwestie van sociale huurwoningen boven op de politieke agenda zetten door massaal te gaan kraken. Op deze manier kunnen we weer aandacht eisen voor de sociale huursector. Meer dan ooit is het nodig om te kraken, juist nu er zoveel ontruimd wordt. Alle leegstaande panden die gekraakt kunnen worden moeten gekraakt worden. De inzet moet niet gering zijn, anders blijven we bezig.

Farshad Bashir

Bron: eurodusnie.nl, 26 oktober 2005

FARSHAD BASHIR
• Leeuwarden
Met belangstelling heb ik de discussie over Nieuw Rechts in deze krant gelezen. De discussie bracht mij ertoe om mij te verdiepen in de partij.

Op de website van Nieuw Rechts zag ik bombardementen op migranten, ze zijn voor Nieuw Rechts de zondebok voor zowat elk probleem. De partij zet bevolkingsgroepen tegen elkaar op en zaait haat. Daarnaast wil Michiel Smit, de leider van Nieuw Rechts, dat vluchtelingen een elektronische enkelband krijgen, zodat ze gemakkelijker opgespoord kunnen worden.

Nieuw Rechts vindt dat de samenleving wordt bedreigd door een te ver doorgeschoten emancipatie. De partij lijkt vrouwen weer het liefst aan het aanrecht te zien. Homoseksualiteit wordt door de partij niet geheel afgewezen, aangezien Smit zelf homo is. Maar Nieuw Rechts vindt dat men niet teveel moet experimenteren met onze samenleving.

Ook op neo-nazi-websites blijkt Smit actief te zijn. In een discussie op neo-nazi-forum Stormfront maakten de forumleden zich druk over blanke jongeren die belangstelling hebben voor zwarte cultuur. De forumleden sierden deze jongeren met het scheldwoord ‘whiggers, ofwel ‘white niggers’. Michiel Smit deed in deze discussie ook een duit in het zakje en schreef: “Er is een ding erger dan een neger, een blanke neger!”

Nog steeds op de koffie bij Nieuw Rechts? Nee bedankt, tenzij je vergiftigd wilt worden.

Bron: metro, 2 juli 2005

Een betere Europese Unie is nodig.

De afwijzing van de Europese grondwet is een helder signaal van de burgers dat deze ontwikkeling van de Europese Unie niet het democratische en sociale Europa is waarvoor wij ons zouden willen inzetten. De afwijzing betekent een aanwijzing voor de regeringen en parlementen dat er een ander, democratischer en socialer Europa moet komen. Ook weerspiegelt de afwijzing de economische en vooral de sociale situatie waarin wij willen leven. Nu deze Europese grondwet niet doorgaat, zullen regeringen en parlementen hun huiswerk moeten overdoen, en nu moeten ze wel rekening houden met de wensen van de Europese burgers. De kans is een stuk groter dat er een betere Europese Unie uit voortvloeit, met meer respect voor de nationale democratie en meer waardering voor bestaande democratische, sociale en culturele rechten.

Leeuwarden. Farshad Bashir.

Bron: Leeuwarder Courant, 6 juni 2005

Farshad Bashir:

‘Militarisering is het ergste onderdeel van de Europese Grondwet’

Tekst: Rob Janssen
Foto: Suzanne van de Kerk

Is het raar dat je weinig op hebt met legers en militairen, als je uit Afghanistan komt? De zeventienjarige Farshad Bashir uit Leeuwarden was een kleine jongen toen hij zijn land verliet. Maar Russisch, Amerikaans en Afghaans militair machtsvertoon liet sporen na op hem en zijn familie.

‘Het meest kwalijke aan die Europese Grondwet vind ik wel het gedeelte over defensie. Er zou een sterk verbeterd Europees leger moeten komen. Vijftig miljard extra zou dat moeten gaan kosten, bovenop de 150 miljard die het nu al jaarlijks kost! Bij de NAVO konden ze het er niet over eens worden en nu zou dat via de Grondwet eventjes geregeld worden. Belachelijk. Een leger als interventiemacht zou nodig kunnen zijn. Maar een militaire macht die een aanvalsoorlog kan voeren; dat moeten we toch niet willen?! Ja, ik heb weinig op met het leger, militairen en wapens. Die dingen staan me gewoon tegen.’

Wie Farshad Bashir een beetje kent, kan dat begrijpen. Zijn vaderland is namelijk Afghanistan; een land dat sinds de inval van de Russen in 1979 verscheurd wordt door wapengekletter. ‘Mijn vader was hoofdredacteur van een dagblad toen hij in 1992 werd opgepakt door de Mujahedin. Toen de Taliban aan de macht kwamen, lieten ze mijn vader niet vrij. Acht jaar geleden ontsnapte hij uit de gevangenis en sindsdien woon ik met mijn ouders en mijn jongere broer in Nederland.’ Na de aanslagen van 11 september kreeg Afghanistan het opnieuw te verduren. Ditmaal regende het westerse bommen op het toch al straatarme en onderontwikkelde land. Farshad: ‘Ik had nogal een dubbel gevoel bij die aanval op Afghanistan. Aan de ene kant werden de onderdrukkers, de Taliban dus, aangevallen. Maar tegelijkertijd wist ik dat de Noordelijke Alliantie – de vroegere Mujahedin – ook geen lieverdjes zijn. Het was dus: óf je bent voor de Taliban, óf voor de Noordelijke Alliantie en de VS. Ik had daar wel moeite mee. Heel veel mensen weten niet wat er in Afghanistan allemaal speelt en wat de achtergronden zijn. En de oorzaken daarvan liggen niet alleen in Afghanistan, maar in de hele wereldpolitiek.’

Farshad zit in de vijfde klas van het atheneum. Wis- en natuurkunde zijn z’n lievelingsvakken. In de SP-afdeling van Leeuwarden mag hij zich organisatiesecretaris noemen. Ook zette hij zich in voor ROOD en is hij actief in diverse SP-werkgroepen in de Friese hoofdstad. Wiskunde, natuurkunde en politiek: maak je daar als zeventienjarige jongen indruk mee op de meisjes…? ‘Och, ik ben wel een buitenbeentje, als je dat bedoelt. De meeste leeftijdgenoten vinden de exacte vakken moeilijk en saai, ja. Maar ik hou van de logica en het beredeneren. En de meeste jongeren zijn ook nog eens tamelijk a-politiek. Meestal willen ze er niets van weten. En ik praat erover met hen als ze er benieuwd naar zijn en iets willen weten over de politiek. Anders niet. Politiek is voor mij een hobby. Ik ben gek op debatteren. Ik heb tijdens een SP-ledenavond in Leeuwarden bijvoorbeeld het woord gevoerd over de Europese Grondwet. Zoiets vind ik ontzettend leuk.’

‘Ik voel me prima in Nederland, maar helemáál Nederlander voel ik me nou ook weer niet. Ik kom uit Afghanistan en ik praat toch met een klein accent. Aan de andere kant: als ik naar Afghanistan zou gaan, zou ik hetzelfde hebben. Daar zou ik me dan ook weer een buitenbeentje voelen, denk ik. Toch zou ik wel eens terug willen gaan. Om te kijken hoe vrienden en kennissen het maken. Voor de rest niet. Het gaat niet zo goed met Afghanistan. Er is – ondanks het grote aantal analfabeten – geen onderwijsplicht. Er is ook geen minimumloon en er komt veel kinderarbeid voor. Er gaat in Afghanistan minder geld naar onderwijs dan naar, en daar heb je het weer, defensie. Er ís wel enige wederopbouw, maar daar profiteren maar enkele bedrijven van. Voor de arbeiders verbetert er maar weinig.’

Bron: Tribune, 13 mei 2005

Op 5 mei presenteerde Ritsko van Vliet het jongerendebat op het Befrijdingsfestival in Leeuwarden. Hierbij kreeg hij hulp van “razende reporter” Jac Nota. Naast oud-gedienden Puck van Ulzen (raadslid VVD) en Ate de Jong (Centrum Tumba) waren het vooral jeugdeige debaters. Vurige betogen waren er van de 18-jarige Gert Droogendijk (oud-lid van Vara’s jongerenlagerhuis), op foto 2e van links, en de 17-jarige Farshad Bashir (2e v.r.), ex-deelnemer Model European Parliament. Rapper Remon de Jong was één van de intermezzo’s.

Bron: ritskovanvliet.nl, 5 mei 2005

assen – Niet iedereen vindt het een goed idee dat de gemeente Assen gaat meehelpen om sollicitanten te werven voor Defensie. Sjors Pie en Farshad Bashir hebben via de mail geprotesteerd tegen de samenwerking. Ze stuurden hun grieven naar het college van B en W en de gemeenteraad van Assen.

“Het is dom dat gemeenten meewerken aan militarisering, want achter het uiterlijke schoon van werkgelegenheid door militarisering gaan armoede, uitbuiting en oorlog schuil. Het is ook verwerpelijk dat de persoonsgegevens misbruikt worden om reclame te verzenden. Nog erger is het feit dat de gemeenten Coevorden en Emmen busreizen organiseren naar voorlichtingsbijeenkomsten van Defensie voor de scholieren”, schrijven beide heren.

J. M. van Leeuwen is het er ook niet mee eens. “Oorlogstaken in Afghanistan of Irak zijn illegaal en misdadig. Wat te doen als mensen een baan bij Defensie weigeren? Wat te doen als deze mensen principieel tegen de oorlog of defensietaken zijn. Krijgen ze dan geen uitkering meer of het stempel ‘moeilijk bemiddelbaar’ en worden ze dan gekort?”

In Assen krijgen alle cliënten van de sociale dienst een brief van de gemeente met de uitnodiging om de voorlichting van Defensie te bezoeken. Daarnaast krijgen alle Assenaren tussen de 18 en 30 jaar een brief waarin de gemeente hen op de hoogte stelt van de vacatures bij Defensie.

Bron: Dagblad van het Noorden, 2 mei 2005

Op 1 juni wordt een referendum gehouden over de Europese grondwet. De SP is een van de weinige partijen die geen trek heeft in deze grondwet. Nederland wordt een provincie van Europa, minder democratisch en de militarisering van Europa zal toenemen.

In Leeuwarden zullen duizenden folders met ons standpunt worden verspreid. Op 9 mei werd gestart met de campagne. ‘De grondwet is een stap verder op weg naar een Europa dat niet democratisch is, dat alles wil privatiseren en dat een sterk leger wil uitrusten om overal ter wereld in te kunnen grijpen’, legt campagneleider Farshad Bashir uit. ‘Wij willen zo’n Europa niet, en dus roepen we op een duidelijk signaal voor een béter Europa af te geven door op 1 juni NEE te stemmen.’

Veel meer over de grondwet en de campagne van de SP vind je op de landelijke SP-site.

Bron: leeuwarden.sp.nl, 1 mei 2005

Keer het Tij Leeuwarden organiseerde op donderdag 10 maart de eerste bijeenkomst van Samen tegen Racisme.

Zeventig Leeuwarders van allerlei pluimage woonden de bijeenkomst bij, uit nieuwsgierigheid, om iets op te steken maar vooral ook om actief mee te bouwen aan de antiracismebeweging.

‘We waren in Europa het voorbeeld van verdraagzaamheid’, begon Ed van Thijn. ‘Maar na de aanslagen van 11 september werd nergens anders zoveel racistisch geweld gemeten.’ Van Thijn ging vooral in op de manier waarop de gevestigde politieke partijen over allochtonen en dan met name moslims praten.

Anja Meulenbelt ging onder andere in op het feit dat vooral moslims onder vuur liggen. ‘Alsof de emancipatie van de westerse vrouw voltooid is, of alsof de emancipatie van de westerse vrouw een eeuwenoud cultuurgoed is’.

Miriyam Aouragh gaf praktische voorbeelden van het zwart-wit denken en benadrukte dat het huidige klimaat voor een groot deel het werk is van de media. Hierna ontstond een levendige discussie in de zaal.

Farshad Bashir (SP Leeuwarden)

Bon: De Socialist, april 2005

Betaalbare zorg onder druk.

In een open brief aan minister Hans Hoogervorst van volksgezondheid hebben de besturen van zes ziekenhuizen, waaronder het Medisch Centrum Leeuwarden (MCL), gepleit voor snellere invoering van marktwerking in de zorgsector. De marktwerking heeft risico’s voor samenwerking, voor de kwaliteit van zorg, voor de solidariteit en de marktwerking zal voor onnodig stijgende kosten zorgen. Het onlangs verschenen WRR-rapport bevestigt dit ook.

De prikkels van concurrentie en winstoogmerk zetten een betaalbare en kwalitatief goede zorg voor iedereen onder druk. Om dit te voorkomen komt de minister met extra regels en extra toezicht terwijl aan de bestaande bureaucratie niets wordt gedaan. Doelmatiger, efficiënter en vooral ook kwalitatief betere zorg kan bereikt worden door publieke instellingen met elkaar te vergelijken en van elkaar te laten leren in plaats van met elkaar te laten concurreren.

De zorg moet geen verantwoording afleggen aan aandeelhouders, maar aan de samenleving. De top van de ziekenhuizen is blij met de marktwerking, want hij kan zich straks verder verrijken, maar hebben de patiënten daar iets aan?

Leeuwarden. Farshad Bashir.

Bron: Leeuwarder Courant, 9 maart 2005

Vught ziet geen problemen met vestiging van tweede vertrekcentrum in Nederland

De gemeenteraad van Vught ging gisteren akkoord met de vestiging van een vertrekcentrum van uitgeprocedeerde asielzoekers binnen de gemeente. Dit ondanks vele protesten.

Door onze redacteur Ahmet Olgun

Ondanks het kabaal van zo’n 150 demonstranten die met sirenes, fluiten en trommels ,,druk” wilden uitoefenen op de raadsleden, is de gemeenteraad van Vught gisteravond akkoord gegaan met de komst van een vertrekcentrum voor uitgeprocedeerde asielzoekers. Het vertrekcentrum wordt op 1 maart in gebruik genomen.

Uitgeprocedeerde asielzoekers, die vóór 1 april 2001 asiel hebben aangevraagd in Nederland, zullen worden opgevangen in het vertrekcentrum in afwachting van hun uitzetting. Het verblijf in het vertrekcentrum op het terrein van de voormalige Isabellakazerne duurt tussen de acht en twaalf weken. In het centrum kunnen 350 personen tegelijk worden opgevangen. Nederland telt zo’n 26.000 van dergelijke vluchtelingen.

Burgemeester J. de Groot (VVD) had gisteravond veiligheidsmaatregelen genomen uit angst voor ordeverstoring en een confrontatie tussen voor- en tegenstanders van het vertrekcentrum. De ME hoefde niet op te treden. De voorstanders, leden van Nieuw-Rechts, waren gisteravond nergens te bekennen.

Activisten van de Socialistische Partij en hun sprekers gebruikten grote woorden en ,,historische vergelijkingen” om hun bezwaar tegen het centrum kracht bij te zetten. ,,Geen deportatie”, meldden hun spandoeken. ,,Juist niet in Vught”, riep een spreker doelend op Kamp Vught waar joden gedurende de Tweede Wereldoorlog gevangen werden gezet.

Volgens het Kamerlid Jan de Wit (SP) is er geen behoefte aan een tweede vertrekcentrum. Het eerste, in Ter Apel, staat nog steeds grotendeels leeg, zei hij. Het Kamerlid pleitte voor een generaal pardon voor alle asielzoekers die nog vallen onder de oude wet.

Terwijl de meeste `beroepsdemonstranten’ van de SP kort na de aanvang van de raadsvergadering om acht uur al vertrokken om in een zaal even verderop ,,met een kopje koffie op kosten van de SP” via de radio de raadsvergadering te volgen, gingen vooral (ex-)asielzoekers door met hun protest op het pleintje voor het raadhuis. De vwo-scholier uit Leeuwarden Farshad Bashir (17, Afghanistan) wilde met zijn aanwezigheid zijn solidariteit met uitgeprocedeerde asielzoekers betuigen. Hij en zijn familie zijn in 1998 tot Nederland toegelaten, zei Bashir, ,,dankzij de solidariteit van Nederlanders”. ,,Nu is het mijn beurt om solidair te zijn.”

,,Minister Verdonk is erg hard”, zei de Syriër Gabriel Gauo, die elf jaar in Nederland is. ,,Ze moet de deur een beetje openzetten.” Zijn vriend Ali El Mahi uit Soedan schreeuwde dat hij een ,,schrijnend geval” is. El Mahi, naar eigen zeggen een kritische journalist in Soedan, werd wegens de toon van zijn artikelen meermalen gemarteld in het islamitisch bestuurde land. ,,Ze hebben mijn vingers gebroken, me elektrische schokken gegeven. Ze probeerden me te verkrachten.” Hij en zijn vijf kinderen moesten wel vluchten om in leven te blijven. Twee jaar geleden raakte hij in Nederland uitgeprocedeerd. Zijn vrouw, oorspronkelijk afkomstig uit Eriterea, werd wel toegelaten tot Nederland. El Mahi moet Nederland verlaten. ,,Ze rukken mijn familie uit elkaar.”

Een grote meerderheid van de gemeenteraad van Vught zag echter geen obstakels om de overeenstemming van het college van burgemeester en wethouders met het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) te bekrachtigen. De Isabellakazerne, waar tot voor kort de omstreden campus voor alleenstaande minderjarige asielzoekers (ama’s) was gevestigd, zal tot het einde van 2007 dienst doen als vertrekcentrum. Daarna kan het COA eenmalig nog verlenging van maximaal vijf jaar aanvragen. Na het beëindigen van de overeenkomst wil de gemeente op het terrein een woonwijk bouwen.

Bron: NRC Handelsblad, 18 februari 2005

Onder deze titel gaf de FNV afgelopen week uiting aan haar tevredenheid over het bereikte sociaal akkoord tussen kabinet, vakbeweging en werkgevers. Het succes van o.a. 2 oktober heeft de partijen gedwongen om met een resultaat te komen waar de actievoerders mee verder kunnen. Op alle “pijnpunten” zoals stoppen voor je 65-ste jaar, prepensioen, WAO, WW, CAO-lonen en kinderopvang is men het eens geworden.

Zo wordt o.a. stoppen met werken voor het 65-ste jaar weer mogelijk, komt er een ruimere fiscale ondersteuning van het prepensioen, worden ontslagvergoedingen niet gekort op de WW en zullen er soepeler keuringseisen voor nieuwe WAO-ers komen. Sociale plannen kunnen weer worden afgesloten en – voorlopig(?) – hoeven geen offers gebracht te worden in de looneisen.

Wat gaat dat uiteindelijk opleveren? Bonden en SP zijn tevreden. Maar de acties draaien ook om iets anders: verzet tegen de prestatiemaatschappij, tegen de arrogantie, neoliberale dictaten en de voortdurende uitholling van de verzorgingsstaat. Dit kabinet is rechts – dat moeten we niet uit het oog verliezen.

Aan het begin van de Hete Herfst stond vast dat er méér moest worden bereikt dan bij het mislukte Voorjaarsoverleg op 18 mei. Minder werd als gezichtsverlies beschouwd. Het is de vraag of de bonden op de langere termijn veel gewonnen hebben. In mei 2004 waren onderhandelingen over de voorgenomen ingrepen in de WAO en de WW onmogelijk. Het kabinet bood alleen gelegenheid om over het prepensioen te praten. Door de onderhandelingsagenda te verruimen is een akkoord bereikt. Maar blijft de collectieve gedachte in de komende jaren behouden? Net als bij het Najaarsakkoord van 2003 hebben de bonden de meest scherpe effecten van de kabinetsmaatregelen weten te verzachten. Als beloning mogen zij nu blijven deelnemen aan de centrale onderhandelingstafel. De solidariteit is behouden gebleven, stelt de FNV. Laten we erbij bedenken dat de vos wel een paar haren verliest, maar niet zijn streken: het risico op een volgend sociaal conflict met het kabinet blijft onverminderd aanwezig.

We moeten landelijk en lokaal een dam opwerpen tegen het rechts-ideologische offensief dat gaande is. De markt regeert, binnen enige jaren ook op het gebied van de arbeidsvoorwaarden als we niet uitkijken. En de markt maakt altijd slachtoffers…

Farshad Bashir

Bron: leeuwarden.sp.nl, 12 november 2004

Door Arnoud Wokke

Een poster op internet die oproept tot het neerschieten van Geert Wilders. Een filmpje waarin hetzelfde kamerlid wordt bedreigd met onthoofding. Een linkse activist die door neo-nazi’s het ziekenhuis in wordt geslagen vanwege publicaties op zijn website. Het zijn maar een paar uitingen van de strijd die politieke extremisten voeren via de elektronische snelweg.

Op internet vliegen talrijke bedreigingen over en weer. Discussiëren is er niet bij, standpunten worden zelden met argumenten ondersteund. “Er is echt een internetoorlog bezig”, vindt Farshad Bashir, bestuurslid van de SP in Leeuwarden en schrijver van de weblog farshadbashir.nl. Bashir meent dat internet uitgelezen mogelijkheden biedt voor extremistische uitingen. “Via internet is het makkelijk om elkaar van alles te beschuldigen.” Toch komt het zelden tot een echte confrontatie. Veel bedreigingen moeten met een korrel zout worden genomen. “Maar er zijn ook mensen die het serieus opvatten, en dan komt het ook wel tot knokken.”

Een voorbeeld van dergelijk ‘echt’ geweld is ‘Sjoerd’, een Fries die zich socialist noemt en liever niet met zijn naam in de krant wil. Op zijn weblog, een soort elektronische dagboek, noemde hij bepaalde rechts-extremisten nazi’s. “Toen begonnen de dreigmailtjes. Ik nam ze niet serieus nam. Tot ik eens ging wandelen en het plots barstte van de kaalkoppen. Ze schreeuwden ‘vuile stalinist, nu hebben we je te pakken’ en ‘je demoniseert ons’ en sloegen op mij in.” ‘Sjoerds’ rib bleek gebroken en hij heeft een maand lang politiebewaking gehad. Inmiddels heeft hij zijn weblog gesloten.

Jaap van Donselaar, hoogleraar aan de Universiteit van Leiden, doet onderzoek naar extreem-rechts in Nederland. Ook hij concludeert in zijn laatste rapport dat internet een steeds grotere rol speelt: “Steeds vaker uiten activisten zich anoniem maar zeer radicaal op extreem-rechtse webfora.”

Extreem-rechts bedreigt niet alleen extreem-links, maar nog meer beschuldigen extreem-rechtse organisaties elkaar. Op het forum van Stormfront, een internationale extreem-rechtse organisatie, klink dreigende taal, vooral richting allochtonen. Stormfront wordt op zijn beurt weer bedreigd door Revolutionary White Hand (RWH), een illegale organisatie van neo-nazi’s. RWH noemt Stormfront ‘een poel van AIVD’ers, infiltranten, informanten, zionisten, zwervers, rancuneuze thuiswonende anonieme pubers, pro-joodse nationalisten en lasteraars’.

Justitie lijkt inmiddels een campagne te zijn begonnen tegen de woordenstrijd op het internet. Naast de arrestatie vorige week van een maker van extreem-rechtse websites, heeft het openbaar ministerie ook bij de linkse nieuwssite indymedia.nl gegevens opgevraagd van degene die de poster met doodsbedreiging van Wilders heeft geplaatst.

Bron: Leeuwarder Courant, 23 oktober 2004

UTRECHT – Bashir Farshad van de SP-jongeren heeft zijn consumptie in 28 dagen een kwart kunnen terugbrengen. Daarmee is hij de winnaar van Foot Fight 2003, een wedstrijd georganiseerd door de Nationale Jeugdraad. Farshad bracht de ruimte, die nodig is om zijn consumptie te produceren, terug tot 2,8 hectare – ongeveer de helft van het Nederlands gemiddelde. De jury, waarin onder andere Sytske de Waart van Goede Waar & Co zat, beloonde hem met een hangmat en het boek ‘Praktisch Idealisme’. Verder kreeg Farshad een ‘geheel onverzorgde reis’ per trein en boot naar een Waddeneiland.

Bron: goedewaar.nl, 24 juni 2003

Krista van Velzen zat de beveiligingsmannen van de Tweede Kamer dwars. Elke avond doofde zij alle lichten in de Tweede Kamer om energie te besparen. Een klein voorbeeld van de Foot Fight 2003, een wedstrijd georganiseerd door de Nationale Jeugdraad. Farshad Bashir van ROOD Leeuwarden werd deze week als winnaar aangewezen.

De Jeugdraad heeft begin april jongeren en politici uitgedaagd om in 28 dagen het milieu zoveel mogelijk te proberen te ontlasten. Het doel? Zo veel mogelijk besparen op hun mondiale voetafdruk. De strijd tussen de dertig deelnemers van Foot Fight, waaronder vijf Tweede-Kamerleden en bestuursleden van landelijke jongerenorganisaties, werd deze week afgesloten.

Ieder mens gebruikt een gedeelte van de ruimte op aarde. Alles wat men eet, aantrekt of koopt, wordt ergens geproduceerd en moet worden vervoerd. Dit model is bedacht door de Canadese wetenschappers Wackernagel en Rees. De gemiddelde Nederlander gebruikt 4,7 hectare ruimte per jaar (ongeveer 9,5 voetbalvelden). De hoeveelheid ruimte die beschikbaar is per persoon als we de aarde niet willen uitputten is 1,7 hectare. Dat is een aanzienlijk verschil.

Onder de deelnemers aan de wedstrijd bevonden zich vier Tweede-Kamerleden: Krista van Velzen (SP), Diederik Samsom (PvdA), Liesbeth Spies (CDA) en Mirjam Sterk (CDA). Ook andere maatschappelijke actievelingen deden mee, waaronder ROOD-voorzitter Driek van Vugt en mensen van diverse ideële organisaties.

De deelnemers hebben vier weken lang geprobeerd hun energieverbruik sterk te matigen. Gemiddeld lagen de besparingen tussen de vijf en tien procent. Farshad Bashir van ROOD Leeuwarden, die op 21 juni als winnaar werd aangewezen, heeft liefst 22% bespaard op zijn mondiale voetafdruk.

Krista van Velzen, Kamerlid voor de SP, kreeg het aan de stok met de beveiliging van de Tweede Kamer omdat de lichten ‘s nachts niet uit mochten: “Ook de kopieerapparaten hadden van mij te vrezen, de CV heb ik vroeger dan normaal uitgezet en ik ben veel meer biologisch gaan eten dan eerst”. Van Velzen eindigde als tweede, waardoor twee SP-ers in de top-drie belandden.

Bron: rood.sp.nl, 24 juni 2003

In april vond de speciale wedstrijd Foot Fight 2003 plaats. Verschillende jongeren en politici hebben in 28 dagen gestreden voor de kleinste voetafdruk. De winnaar van dit jaar is Farshad Bashir, actief bij de SP afdeling ROOD in Leeuwarden. Hij heeft in 1 maand maar liefst 22 % bespaard op zijn voetafdruk. Tweede werd Krista van Velzen, tweede kamerlid voor de SP. Haar besparing was ook niet mis, ruim 18 % wist zij haar voetafdruk te verkleinen. De derde plaats is toegekend aan Bas Pastoor van Jong@leefbaar.nl. Met een totaal van 13 % besparing op zijn voetafdruk heeft ook hij een prima prestatie geleverd.

Volgend jaar organiseren we een nieuwe Foot Fight. Ook dan zullen we deelnemers vragen om een maand hun energie- en consumptiegebruik in de gaten te houden. Heb je interesse en denk jij dat je het beter kan dan de winnaars van dit jaar? Neem dan contact op met janjaapthijs@jeugdraad.nl.

Iedereen heeft ruimte nodig. En meer dan je misschien zult denken. De hoeveelheid ruimte wordt uitgedrukt in hectares en de mondiale voetafdruk genoemd. Hoe groot jouw voetafdruk is, is afhankelijk van wat en hoeveel je consumeert.

Bon: milieuloket.nl, 24 juni 2003

Op 21 juni werd de tweede landelijke Foot Fight van de Nationale Jeugdraad feestelijk afgesloten. Farshad Bashir (16 jaar) uit Friesland werd winnaar. Deze grote natuurliefhebber had de meeste mondiale gebruiksruimte bespaard. Van de vier Tweede-Kamerleden die meededen bleek Krista van Velzen (SP) de beste. Zij werd tweede. Meer informatie op www.voetafdruk.nl. In 2004 volgt de derde ronde van de Foot Fight.

Bron: voetenbank.nl, 24 juni 2003

LEEUWARDEN – Een kleine driehonderd tegenstanders van de oorlog tegen Irak demonstreerden gisteravond op het Waagplein in Leeuwarden. Sommige deelnemers droegen spandoeken, waarop de Amerikaanse president voor moordenaar werd uitgemaakt en – samen met de Israëlische premier Sharon – voor ,,de grootste terroristen”.

De meeste deelnemers bewaarden een somber stilzwijgen of brandden een kaarsje voor de te vrezen oorlogsslachtoffers. Tot een optocht kwam het niet, omdat de gemeente dat bij gebrek aan een vergunning had verboden. De demonstratie was op touw gezet door de SP- jongerenclub Rood, het Fries Vredesplatform en de Internationale Socialisten.

Rood-activist Farshad Bashir sprak in schrille bewoordingen over een oorlog, die voor de Verenigde Staten zou draaien om het bemachtigen van ,,kosteloze olie ter bestrijding van de economische recessie in eigen land”. ,,Bush is een schurk, die alleen dankzij een domme kieswet aan de macht heeft kunnen komen”, aldus Bashir.

De Turkse imam Mustafa Önlü waarschuwde dat de oorlog niet mag worden gezien als eentje tussen islam en christendom. ,,Daar heeft het letterlijk niets mee te maken. De godsdiensten worden over en weer misbruikt.”

Jan Bosman van het Fries Vredesplatform constateerde dat lokale interkerkelijke vredesgroepen zich her en der in Friesland bij het protest tegen de oorlog aansluiten. Dat gebeurt in weerwil van de afzijdigheid van het IKV-hoofdkantoor. Het Friese platform wil zo lang de oorlog duurt elke donderdag bij de Waag demonstreren.

Bron: Leeuwarder Courant, 21 maart 2003

Tegen acht uur stromen de mensen naar de Waag, waar een door Rood afdeling Leeuwarden georganiseerde wake wordt gehouden. Het zijn veel mensen, ongeveer 350.

Acht uur is het twee minuten stil. Alleen het winkelend publiek dat schoorvoetend langs de etalages loopt is nog te horen. Hier en daar een knalletje. Maar er wordt vooral stilgestaan. Stilgestaan bij de oorlog die nog die morgen was begonnen, maar vooral stilgestaan bij de angst die de inwoners van Irak op dat moment zouden doorstaan.
Toen werd er gesproken. Onder andere door Farshad Bashir, secretaris van Rood Leeuwarden.

Na de sprekers mocht er vanwege een gebrek aan vergunning niet gelopen worden, maar veel mensen bleven, om hun hart te luchten en de situatie te bespreken. Een aantal mensen begonnen liederen te zingen, waaronder ‘Mijnheer de president’ van Boudewijn de Groot. Net als bij andere wakes staken mensen waxinelichtjes aan in de vorm van het vredesteken.

Rond negen uur was de wake ten einde, het was goed. Nog steeds met de hoofd bij de slachtoffers waaierde de groep zich langzaamaan weer uit over Leeuwarden. Iedere donderdag weer een wake, totdat de verschrikkelijke oorlog ten einde is.

Bron: rood.leeuwarden.sp.nl, 20 maart 2003

LEEUWARDEN – Op de eerste dag van de verwachte oorlog in Irak zal op het Leeuwarder Waagplein een vredesdemonstratie worden gehouden. ROOD, de jongerenclub van de SP neemt hiertoe het initiatief, samen met het provinciaal vredesplatform, de Internationale Socialisten en Solidair Friesland.

De demonstratie begint om acht uur ‘s avonds op de eerste oorlogsdag. Begint de oorlog ‘s avonds na achten, dan volgt de bijeenkomst een dag later.

,,Wij zijn tegen de militaire onderdrukking van onschuldige volkeren en kunnen nu niet stil blijven zitten”, zegt Farshad Bashir van ROOD. Eerder dit jaar kwamen al honderden mensen af op een vredsoptocht door Leeuwarden.

Bron: Leeuwarder Courant, 18 maart 2003

Na de vier voorronden van RuGkrakers, de Noord-Nederlandse Wetenschapswedstrijd voor scholieren, zijn de deelnemers bekend voor de halve finales die op diverse plaatsen in Friesland, Groningen, Drenthe en Flevoland plaatsvinden. De tweede Friese edities zijn op 29 oktober in het Planetarium in Franeker en bij Friesland Coberco Dairy Foods in Leeuwarden.

De volgende negen scholieren doen mee: Peter en Jasper Abswoude uit Franeker, Roy Ammerlaan uit Marssum, Farshad Bashir uit Mantgum, Anna Hoekstra uit Gytsjerk, Niels en Adriaan Jelsma uit Leeuwarden, Minke Nijdam uit Workum en Jan Sybren Zagema uit Damwoude. Edith Liemburg uit Heerenveen speelt de halve finale in Marknesse.

Bron: Leeuwarder Courant, 5 oktober 2002