Burgemeester Dales ontneemt SP het woord over Generaal Pardon

Vanavond ontnam burgemeetser Geert Dales de SP het woord tijdens de bespreking van het akkoord van de gemeenten over de pardonregeling. Fractie-woordvoerder Farshad Bashir probeerde de raad en het college te overtuigen van het feit dat deze regeling zorgt voor een nieuw probleem omdat de voorwaarden zo zijn opgesteld dat een deel van de “26.000” mensen die tijdens het project terugkeer op straat werden gezet, nu bewust buiten de deur worden gehouden terwijl dat nergens voor nodig is. Het gaat om de kleine groep die geen gebruik maakte van noodopvang-faciliteiten en in eigen middelen voorzag bij vrienden en familie, precies zoals de overheid ook van hen verwachtte.

De SP-fractie wilde een oproep doen aan “B&W om er bij de VNG op aan te dringen dat de bewijslast voor aantoonbaar verblijf in 2006 wordt geschrapt voor oude wetters die op straat terecht kwamen via het Project Terugkeer en wordt versoepeld voor de oude wetters die daarvóór op straat terecht kwamen, zodanig dat in ieder geval de mensen die vanaf 1 april 2004 op straat terecht kwamen, niet buiten de boot vallen.”

Burgemeester Dales vond dat dit betoog buiten de orde van de vergadering viel. Gemeenterdaadslid Gerben Hoogterp van PAL/GroenLinks viel Farshad Bashir bij door te stellen dat door de regeling toch weer een groep afhankelijk blijft van noodopvangvoorzieningen. Toen de burgemeester ook hem, het woord probeerde te ontnemen, deed Gerben Hoogterp nog een beroep op de wethouder. Deze gaf in zijn beantwoording blijk van begrip voor het probleem en verwachtte dat de noodopvang voorlopig nog wel even nodig blijft.

In het regeer-akkoord staan een aantal voorwaarden voor de pardonregeling:
– deze mensen moeten voor 1 april 2001 een eerste asielaanvraag hebben ingediend;
– zij moeten in 2006 aantoonbaar in Nederland hebben verbleven.

Met deze tweede voorwaarde over aantoonbaar verblijf heeft de SP-fractie problemen: van de groep van “26.000” plus zijn er ongeveer 8000 mensen op straat gezet. Juist deze 8000 mensen die op straat kwamen kregen veel media aandacht. Deze mensen vormden onder andere aanleiding voor een breed maatschappelijk verzet tegen het beleid van voormalig minister Verdonk. Iedereen kent tv-beelden van mensen die in een bushokje gingen overnachten of een tent voor het gemeentehuis sloegen.

Van deze 8000 mensen is een deel opgevangen in de noodopvang. Een ander wist de weg niet te vinden, werd geconfronteerd met ruimtegebrek of voldeed niet aan de criteria, die per gemeente of steungroep verschilden en dook onder zonder procedures op te starten Wanneer zij ziek werden of kinderen op school hadden, kunnen zij gelukkig via een arts of school bewijzen dat ze in 2006 in Nederland verbleven. Maar wie het verblijf niet aan kan tonen valt dus buiten de boot.

Is dat eerlijk? Nee, zeker niet en zeker niet ten opzichte van mensen met een vergelijkbaar achtergrond die in een noodopvang verbleven.
Mensen die gevolg gaven aan wat de overheid wilde en ondergedoken zaten, hebben achteraf dus gewoon pech.

Kortom, de SP is op het punt van Generaal Pardon in beginsel blij met het het coalitieakkoord “Samen Werken, samen leven”. Maar vanuit het oog van de “26000” mensen geldt zeker ook “Samen uit, samen thuis”. Er is in die tijd gestreden voor de “26.000”, wellicht exclusief de teruggekeerden, (voor hen was onvoldoende draagvlak) maar zeker inclusief hen die niet in de noodopvang terecht konden.

Bron: leeuwarden.sp.nl, 21 mei 2007