Einde aan afsluiting gas en licht

Enige tijd geleden heeft SP-raadslid Farshad Bashir vragen gesteld aan het College van Burgemeester en Wethouders (B&W) over het afsluiten van van gas en elektra bij mensen met een laag inkomen. De SP’er vroeg naar de mogelijkheden om deze mensen te helpen om in de eerste plaats te voorkomen dat ze afgesloten worden. Wethouder Marco Florijn heeft de SP schriftelijk laten weten dat er een intentieverklaring met de energiebedrijven in de maak is om de samenwerking en de communicatie te verbeteren inzake preventie en vroegsignalering.

De wethouder laat verder weten dat vanuit sociale zaken niet aan te geven is hoeveel mensen zijn afgesloten van gas en elektra, wel is volgens de gemeente onder andere door de GKB aangeven dat er een toename is van mensen met energieschulden en dreigende afsluitingen. Dit probleem is volgens de gemeente ook door de VFG-portefeuillehouders erkend en opgepakt.

De wethouder zal later een afschrift van de getekende intentieverklaring naar de SP-fractie sturen.

Volgens de SP is het niet alleen een aantasting van de waardigheid om thuis zonder de meest elementaire voorzieningen te zitten, de afsluitingen leiden vaak ook tot brandgevaar als mensen zelf provisorisch hun huis gaan verwarmen met kaarsen of houtkacheltjes.

Bron: leeuwarden.sp.nl, 30 september 2006

SP stemt in met verordening WMO

Hoewel de SP tegen de WMO is, heeft de partij ingestemd met de Verordening maatschappelijke ondersteuning Leeuwarden. De partij heeft tijdens de behandeling in de gemeenteraad veel punten binnengehaald.

Bij de bespreking in de commissie Welzijn op 13 september uitte de SP veel kritiek op de conceptverordening. SP-raadslid Farshad Bashir: “Dit leidde tot wijzigingen in de conceptverordening waardoor nu ondubbelzinnig duidelijk wordt dat het bestaande voorzieningenniveau in Leeuwarden ondanks de WMO gehandhaafd zal blijven. In de gemeenteraad werden er daarnaast ook nog eens 2 moties en een amandement van ons aangenomen.”

Uitgangspunt van de WMO in Leeuwarden is dat het huidige voorzieningenniveau gehandhaafd blijft. SP dienden hiertoe een motie in die met algemene stemmen werd aangenomen. Als de WMO hierdoor financieel negatief uitpakt voor Leeuwarden dan zal de wethouder samen met collega wethouders van vergelijkbare gemeentes bij de minister aankloppen voor extra geld.

Verder ging een meerderheid van VVD, SP, FNP, PvdA en PAL/GroenLinks akkoord met een motie van SP waardoor de gemeenteraad het college opdraagt om de raad jaarlijks drie keer te informeren over de financiële stand van zaken.

De voltallige raad ging tenslotte op aandringen van de SP ook akkoord met nog een wijziging dat nog steeds niet doorgevoerd was in de verordening: hierdoor kunnen mensen met een beperking ook een aanvraag voor een woonvoorziening doen wanneer zij voor het eerst zelfstandig gaan wonen.

Puntsgewijs hieronder de andere aanpassingen die mede op aandringen van de SP in de verordening zijn aangebracht, naar aanleiding van de debatten in de commissie Welzijn en de gemeenteraad:

  • het compensatiebeginsel is een resultaatverplichting;
  • het begrip goedkoop adequaat is veranderd in adequaat goedkoop, om te benadrukken dat een voorziening in de eerste plaats adequaat moet zijn om beperkingen te compenseren;
  • de keuze voor de vorm waarin individuele voorzieningen worden verstrekt worden niet door B&W beperkt;
  • aantoonbare beperkingen is in de gehele verordening gewijzigd in geïndiceerde beperkingen om misverstanden over het woord aantoonbaar te voorkomen;
  • het primaat van woonvoorzieningen bij verhuizen is eruit gehaald. Mensen hoeven niet te verhuizen als er woningaanpassingen nodig zijn;
  • benadrukken van het specifieke karakter van de uitraasruimte;
  • mogelijkheden voor forfaitaire vergoeding toegevoegd om te voorkomen dat het bestaande voorzieningenniveau wordt beperkt. Dit is een voortzetting van het Wvg beleid.
  • Daarnaast zijn er diverse toezeggingen die de SP heeft gekregen: zo zullen bijvoorbeeld de conceptbeleidsregels ter kennisname aan de raad worden toegezonden voordat ze vastgesteld worden.

    De Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) vervangt de Wet Voorzieningen Gehandicapten (WVG) de Welzijnswet en een deel van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ).

    Bron: leeuwarden.sp.nl, 26 september 2006

    ‘Echte conflict is tussen gelovige en ongelovige’

    Achter het internationale vijanddenken tussen moslims en niet-moslims gaat de werkelijke confrontatie schuil: die van gelovigen en ongelovigen. Gelooft de filosoof Bart Brandsma.

    Door Wim Schrijver

    Betreurenswaardig vindt Bart Brandsma, documentairemaker en journalist, de rel die is losgebarsten om de uitspraken van paus Johannes Paulus II over de band tussen islam en geweld. ,,De paus heeft weer de controverse van moslims en niet-moslims versterkt. Maar daar gaat het wezenlijk niet om.’’


    Met vlaggen en fakkels werd gisteren, op de internationale dag van de vrede, in de Leeuwarder binnenstad een vredestocht gehouden. Die eindigde bij de Waalse Kerk, waar een kaars met een fakkel werd aangestoken en de kerk binnengedragen. Het Leeuwarder raadslid Farshad Bashir (SP) zwaaide met de vredesvlag.

    Brandsma sprak gisteren in Leeuwarden op de avond van de internationale dag van de vrede op uitnodiging van het Fries Vredesplatform over het thema van de Vredesweek: ‘De ander dat ben jij’. Zijn onlangs verschenen boek heet ‘De hel, dat is de ander’. ,,Als je het verschil in titels ziet, zou je denken: de organisatie moet een vergissing hebben gemaakt.’’

    De titel van zijn boek, dat het verschil in denken van moslims en niet-moslims beschrijft, ontleende Brandsma aan een toneelstuk van Jean-Paul Sartre, waarin de hel wordt voorgesteld als een fraaie kamer waarin de drie aanwezigen tot ‘de blik van de ander’ zijn veroordeeld. Het drietal kiest na negeren en beleefd doen uiteindelijk voor de afzondering.

    Die laatste optie is volgens Brandsma na de aanslagen van 11 september 2001 onder leiding van de Amerikaanse president George Bush direct gekozen: ,,Wie niet voor ons is, is tegen ons.’’ Brandsma: ,,Dat was een regelrechte oproep tot tweedeling.’’ Een tweedeling die neerkwam op een confrontatie van de islamitische en niet-islamitische wereld.
    ,,Ik ben ervan overtuigd’’, aldus Brandsma, ,,dat de werkelijk confrontatie niet plaatsvindt tussen geloven, maar tussen gelovigen en ongelovigen.’’ Tussen mensen, legde hij uit, voor wie het geloof allesbepalend is en degenen voor wie geloof een zwaktebod is. ,,Je gelooft iets als je het niet zeker weet. Voor hen zijn geloof en twijfel één.’’ Orthodoxe christenen kunnen zich volgens Brandsma bijvoorbeeld vaak beter herkennen in de moraal van moslims dan die van niet-christenen.

    Illustratief voor de wereld van verschil die tussen beide groepen ligt, vond Brandsma de Deense cartoonkwestie. ,,Het ging om ongelovigen voor wie niets heilig is, voor wie vrijheid van meningsuiting het hoogste goed is, en om gelovigen die zich niet zo zeer stoorden aan de prentjes dan wel aan de houding van de ander.’’

    Om werkelijk de tweedeling op te heffen moet je niet alleen jezelf, maar ook de ander kennen, gelooft Brandsma, die daarop tot de beschrijving van twee menselijke soorten kwam. Aan de ene kant is daar de ‘homo islamicus’, onder meer gekenmerkt door het plichtsdenken, het verantwoording moeten afleggen aan God. Aan de andere kant is er de ‘homo secularis’, de verlichte mens, bij wie de nadruk op rechten en geluk en ook het superioriteitsdenken opvalt.

    De kloof tussen beide menselijke soorten is groot, aldus Brandsma. Zeker in een land als Nederland is het begrip voor de gevoeligheden van de gelovige verdampt. ,,Een geseculariseerd land als het onze is een grote uitzondering op het wereldtoneel. Religie speelt verder overal een enorme rol.’’

    Het zou in de ogen van Brandsma goed zijn wanneer de ‘homo secularis’ inziet dat hij ook onwrikbare waarheden heeft die hem heilig zijn. Zoals mensenrechten of de gelijkwaardige positie van man en vrouw. ,,Begrijp me goed, ik vind dat wij het op deze punten het beste voor elkaar hebben en wil dat niet opgeven. Maar in andere culturen leeft ook eenzelfde vaste overtuiging.’’

    Bron: Leeuwarder Courant, 22 september 2006

    Zaak huisbezoeken van tafel

    DEN HAAG – SP-Raadslid Farshad Bashir uit Leeuwarden zag gisteren zijn rechtszaak tegen de huisbezoeken van de sociale dienst bij uitkeringsgerechtigden meteen op de zitting in Den Haag uiteen spatten. Bashir had zich aangesloten bij een groep van ongeveer tachtig mensen die gisteren tijdens een kort geding in Den Haag eiste dat de huisbezoeken in Nederland voorlopig opgeschort worden.

    Volgens Bashir zou ook Leeuwarden met de controles aan huis moeten stoppen. Tijdens de zitting constateerde de advocaat van de gemeente Leeuwarden dat het SP-raadslid hier persoonlijk geen enkel belang bij heeft, omdat hij zelf geen uitkering heeft. De woordvoerder van de tachtig klagers moest Leeuwarden gelijk geven. Hij trok de zaak tegen de gemeente nog tijdens de zitting in.

    Gemeenten leggen sinds de invoering van een nieuwe bijstandswet vaker huisbezoeken af bij klanten van de sociale dienst. Door de visites komen de ambtenaren eerder fraude op het spoor, bijvoorbeeld als blijkt dat een uitkeringsgerechtigde met iemand samenwoont.

    Leeuwarden betoogde gisteren tijdens het kort geding in Den Haag dat ze uiterst zorgvuldig omgaat met huisbezoeken. Ambtenaren moeten zich tijdens de visites houden aan gedragsregels. Bovendien wordt iedere aanvrager van een uitkering bij zijn eerste bezoek aan de sociale dienst gewezen op de controles aan huis.

    De gemeente legt vooral onaangekondigde visites af bij kamerbewoners met een uitkering, omdat deze groep relatief vaak fraudeert. Verder gaat ze lang bij mensen die een vergoeding van de sociale dienst vragen voor aanpassingen aan de woning, om ter plekke te controleren of de voorziening nodig is.

    Bron: Leeuwarden Courant, 16 september 2006

    Bashir (SP) lukt klacht wer yn

    It Ljouwerter riedslid Farshad Bashir (SP) hat freed op in rjochtsitting yn Den Haach syn klacht tsjin de gemeente Ljouwert fuortdaliks wer ynlutsen. Hy hie in klacht yntsjinne oer húsbesites by minsken mei in útkearing.

    Bashir hie him oansletten by in groep fan 81 minsken. Sy easken yn in koart pleit dat 21 sosjale tsjinsten ophâlde mei de húsbesites. Mar om’t Bashir sels gjin útkearing hat, hat er gjin persoanlik belang yn dizze saak.

    Bron: teletekst Omrop Fryslân, 15 september 2006

    Verordening Maatschappelijke Ondersteuning flink aangepast

    Gisteravond besprak de commissie Welzijn voor het eerst de verordening Maatschappelijke Ondersteuning. Deze verordening is nodig omdat eind juni de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) definitief werd aangenomen. De WMO is een omstreden wet, die regelt dat gemeenten verantwoordelijk worden voor een groot aantal welzijnstaken. Onder druk van onder andere de SP is de verordening flink aangepast.

    Inhoudelijk had de SP de grootste problemen met het primaat van de algemene voorziening, met het invoeren van een systeem van eigen bijdragen en met de manier waarop het indiceren is geregeld.

    Het primaat van de algemene voorziening houdt in, dat als de gemeente Leeuwarden vindt dat een algemene voorziening een probleem voldoende oplost, je het met die voorziening moet doen. Je krijgt geen beschikking waarin staat waarom de gemeente dat vindt, maar je verliest wel je recht op een individuele voorziening. Een voorbeeld: een gehandicapte heeft een verlaagd aanrecht nodig om zelf te kunnen koken vanuit een rolstoel. Dat is een individuele voorziening. De gemeente zegt: uw probleem is dat u niet kunt koken, u krijgt van ons iedere dag een magnetronmaaltijd. Dat is een algemene voorziening waardoor het recht op een individuele voorziening vervalt.

    De SP wilde liever een zorgplicht opnemen in de verordening. Wanneer er een zorgplicht is, dan is deze afdwingbaar. Daarnaast wilde de SP dat het huidige systeem van wvg-voorzieningen gehandhaafd blijft waarbij er in Leeuwarden en in 5 zones buiten Leeuwarden gereisd kan worden. SP-raadslid Farshad Bashir: “Het leven houdt immers niet op in Leeuwarden.”

    Eigen bijdrage
    Via de indicatiestellingen wordt al streng gekeken of mensen wel of geen recht hebben op zorg en daarom is volgens de SP een eigen bijdrage dus overbodig. “De toegang regelen via eigen bijdragen leidt ertoe dat mensen die zorg nodig hebben om financiële redenen afzien van deze zorg. Hierbij gaat het om zowel arme mensen als rijkere mensen,” aldus Bashir. Eerdere ervaringen met de verhoging eigen bijdrage thuiszorg wezen al uit dat veel mensen hierdoor gingen afzien van noodzakelijk zorg of op andere belangrijke basisbehoeften gingen bezuinigingen. Niemand kiest ervoor om een WMO-voorziening nodig te hebben. Een systeem van eigen bijdragen is een systeem van omgekeerde solidariteit: het is een gerichte lastenverzwaring voor hen die WMO-voorzieningen nodig hebben. De SP geeft voor het betalen van de WMO de voorkeur aan gewone solidariteit: de sterkere (lees: de gezonde) neemt de lasten van de zwakkere (de zorgbehoevende).

    De SP stelde voor om geen nieuwe eigen bijdragen in te voeren. Dus voor rolstoelen en/of alle individuele voorzieningen buiten de huishoudelijke zorg, geen eigen bijdragen.

    De SP wilde niet dat er automatisch gekozen wordt voor het verhuizen als de woning niet voldoet. In de meeste gevallen is woonaanpassing voor de mensen zelf een betere oplossing omdat ze dan in hun eigen sociale omgeving kunnen blijven wonen. De financiële consequenties van verhuizen, zoals de woonlasten, moeten binnen de Wvg-draagkracht van de gehandicapte passen. Bashir: “Verhuizen mag volgens ons in ieder geval niet ten koste gaan van (mantel)zorg en de sociale omstandigheden.”

    De Tweede Kamer heeft een motie aangenomen om in een aantal gemeenten een proef te starten met een mediatiecommissie die bij onenigheid bemiddelt tussen burgers en gemeentebestuur. De SP pleitte voor een proef met een mediatiecommissie.

    Het is volgens de SP goed het gemeentelijke beleid periodiek te evalueren. Dus zowel het algemene beleid neergelegd in de verordening, als het uitvoeringsbeleid, dat onder de bevoegdheid van het College van Burgemeester en Wethouders (B&W) is neergelegd in beleidsregels. Zo kunnen we hiermee het voorzieningenniveau dat te hoog of te laag blijkt te zijn, aanpassen in de verordening of de beleids- regels.

    Het College van B&W heeft de verordening op een aantal van bovenstaande punten aangepast.

    Bron: leeuwarden.sp.nl, 14 september 2006

    Overgangsregeling voor activeringspremie

    De activeringspremie is niets anders dan het voorkomen dat er mensen na het aanvaarden van werk in de armoedeval belanden door het verliezen van allerlei rechten zoals kwijtscheldingen en langdurigheidstoeslagen. Meteen nadat het nieuwe College van Burgemeester en Wethouders (B&W) was aangetreden is de premie afgeschaft. Het College van B&W had eerder toegezegd dat er een nieuwe activeringspremie zou komen. Woensdag heeft de wethouder van sociale zaken aan de gemeenteraad ook beloofd om te kijken of er een overgangsregeling kan komen.

    Tijdens het debat bleek dat in bijna zes maanden tijd maar drie mensen gebruik hebben gemaakt van de premie. SP-gemeenteraadslid Farshad Bashir: “De gemeente heeft immers amper voorlichting gegeven over het bestaan van de premie. Deze drie aanvragen kost de gemeente zeven duizend euro terwijl het College van B&W steeds volgehouden heeft dat de activeringspremie 3 miljoen euro per jaar kost en daarom is afgeschaft.”

    Volgens de SP is het niet terecht dat de personen die werkzaam waren onder de oude regeling nu niet kunnen blijven rekenen op wat er beloofd is. Doordat de activeringspremie onverwacht afgeschaft is komt er een breuk in het vertrouwen van de mensen in de gemeente.

    Bashir: “Als er echt een nieuwe premie had moeten komen, dan had het College van B&W eerst een nieuwe premie moeten invoeren voordat de oude afgeschaft werd.” Naast de SP vonden ook Groenlinks en PvdA dat er een overgangsregeling moet komen. Het College van B&W zal nu deze wens van de raad meenemen.

    Bron: leeuwarden.sp.nl, 13 september 2006

    Farshad Bashir over Uruzgan

    Farshad Bashir is 18 jaar oud en heeft tot zijn negende in Afghanistan gewoond. Hij komt uit de hoofdstad Kaboel. Hij is lid van de gemeenteraad in Leeuwarden voor de Socialistische Partij.

    Ben je voor of tegen de operatie Enduring Freedom van de VS en hun bondgenoten? Waarom?
    Tegen. De Taliban zijn eerst zelf door de VS bewapend en aan de macht geholpen. Nu worden ze dus weer bestreden. Enduring Freedom lost het probleem in Afghanistan niet op. Daarnaast lappen de Amerikanen de internationale rechtsregels aan hun laars. Hoe kun je dan van Afghanistan een rechtsstaat maken? Zo worden krijgsgevangenen al jaren zonder enige vorm van proces vastgehouden.

    Ben je voor of tegen Nederlandse deelname aan de ISAF-missie? Waarom?
    Ik ben tegen deelname van Nederland aan de oorlog in Afghanistan. De huidige aanpak van terrorismebestrijding heeft geen zin gehad. Het aantal soorten opstandelingen is alleen maar toegenomen. Eerst waren het de Taliban en Al Qaida, nu zijn de krijgsheren en de drugsproducenten ook in opstand gekomen. Daar komt bij dat deelname van de Nederlandse militairen een troepenverplaatsing van Amerikanen naar Irak en andere landen mogelijk maakt.
    Afghanistan kent al jaren oorlog. In de negentiende eeuw probeerden de Britten Afghanistan te veroveren, in de jaren tachtig van de vorige eeuw waren het de Russen die verslagen werden. De moedjahedien en de Taliban volgden al snel en nu vechten de Amerikanen in Afghanistan. Het is buitenlandse troepen nooit gelukt om de Afghanen via militaire dwang iets op te leggen.

    Wat is jouw oplossing dan?
    De oplossing van het conflict kan alleen door Afghanen zelf worden bedacht. Als het tijd wordt, zullen de Afghanen dan ook zelf met een oplossing komen. Tot die tijd zullen ze zeker hulp kunnen gebruiken, maar aan militairen zullen ze niet veel hebben. Stuur ingenieurs, onderwijzers en artsen naar Afghanistan. Daarmee zul je niet alleen het vertrouwen van Afghanen winnen, je helpt het land ook echt vooruit. Zolang het volk het niet wil, heeft buitenlandse inmenging geen zin. Democratisering en vrijheid zijn een vorm van emancipatie, en emancipatie kun je niet opleggen. De bevrijding van Afghanistan kan alleen het werk zijn van de Afghanen zelf.

    Heb je nog contact met mensen in Afghanistan? Wat is je beeld van het land?
    Het gaat in de steden nu beter. Dat hoor ik van familie waar we wel eens contact mee hebben via de telefoon. Maar op het platteland gaat het niet goed, de oorlog is daar in volle gang. Eerst wordt een dorpje door de Taliban veroverd, daarna wordt het dorpje door Amerikanen heroverd, en vervolgens gaan de Taliban een andere dorpje veroveren, en zo gaat het maar door. Steeds meer mensen vluchten naar de steden, die nu overbevolkt zijn.

    Denk je ooit terug te gaan naar Afghanistan?
    Jawel, het is al weer lang geleden dat ik in Afghanistan was. De beelden die ik op mijn netvlies heb, zijn ook heel vaag. Ik zou wel eens willen zien waar ik vandaan kom.

    Wat is het grootste probleem voor de toekomst van Afghanistan?
    Buitenlandse inmenging. Nu het Westen zich met Afghanistan bemoeit, bemoeien ook andere landen zich ermee. Zo genieten de Taliban ook steun. En op deze manier blijf je doormodderen. Afghanistan kan alleen vooruit worden geholpen door de Afghanen zelf, ze moeten en kunnen het zelf doen.

    Bron: Onderwijskrant Uruzgan (uitgave van het Instituut voor Publiek en Politiek (IPP)), september 2006