Nij politk talint

Grize koppen dy’t tige lange eamelferhalen tsjininoar hâlde sûnder wat te sizzen. Dat sil ûngefear it byld wêze dat libbet by de jongerein as se de wurden regear, provinsjale steaten en gemeenterie hearre. Der binne no lenkear ek net in soad hippe, jonge minsken dy’t aktyf binne yn dy wrâld fan riedstikken, moasjes, diskusjes en soksoarte saken. Ek al binne der net in soad, se binne der lykwols al.
STYL portrettearre fjouwer jonge minsken dy’t op ‘e kieslist stean foar de gemeenteriedsferkiezings fan 7 maart.

Farshad Bashir, SP, Ljouwert


Tekst: Jelma Wiegersma
Foto: Jouwert Honderd

Farshad sit yn de sechsde klasse fan it Ateneum fan de RSG Magister Alvinius yn Snits. Hy is berne yn Kabul, Afghanistan, en yn 1996 is syn famylje nei Nederlân ta gien. Sûnt in jier wennet Farshad yn Ljouwert. Hy makket in goeie kâns om yn de gemeenteried te kommen. Hy stiet nr. 2 op de list foar de SP en dy partij hat no trije sitten. Bysûnder om’t Farshad noch mar 18 jier is.

Hy is yn 2002 lid wurden, hat him dwaande hâlden mei ROOD, de jongereinôfdieling tan de SP en twa jier lyn is hy bestjoerslid wurden fan de SP yn Ljouwert. Farshad is ferantwurdlik foar it organisearjen en koördinearjen fan aksjes. Lykas it ferhûzjen fan it Frysk Museum nei it Saailân en fansels de kommende gemeenteriedsferkiezings. Farshad: ‘Ik wil me vooral bezighouden met en voor de jongeren. Ik heb veel kennissen in alle hoeken van de stad. Ik wil naar hen luisteren en hen vertegenwoordigen in de gemeenteraad. Zo kan ik ervoor zorgen dat er dingen voor hen gerealiseerd worden waar ook echt behoefte aan is. Verder heb ik redelijk wat kennis op het gebied van milieu en ik ben zeer geïnteresseerd in het integratievraagstuk. Dit zijn punten waarop ik mij in wil gaan zetten voor de gemeente.’

Farshad is de iennichste fan syn klasse dy’t lid is fan in politike partij. Hoe kin dat? Farshad tinkt dat it te krijen hat mei twa dingen: it synisme fan de jeugd foar de polityk oer (‘Kinst dochs neat feroarje’) en it tekoart oan goed ûnderwiis oer steatsynrjochting. ‘Jongeren weten niet meer hoe sociale voorzieningen tot stand zijn gekomen. Dat deze voorzieningen zijn verkregen door ervoor te demonstreren en te staken. Dat is een gemis! Als ze deze kennis wel zouden krijgen zou het cynisme veranderen en zou er een hernieuwd geloof in de arbeidsstrijd kunnen worden gewonnen.’

Farshad hat hiel dúdlik keazen foar de SP, ‘Nederland is een rijk land. Je vraagt je af waarom er problemen met het onderwijs zijn, en wachtlijsten in de zorg. Waarom wil het hier niet lukken met integratie? Waarom voelen zoveel mensen zich onveilig op straat? De grote politieke partijen zijn niet te vinden op straat, die zitten in hun kantoortjes en achterkamertjes beleid uit te denken. De SP is juist te vinden op straat. Ze durven voor hun rode karakter uit te komen en ze staan open voor discussie. Die voeren ze onder andere op de scholen en de werkvloeren. Je komt ze overal tegen en dat is een wezenlijk verschil met de grote partijen. De SP is tegen achterkamertjespolitiek en voor meer openheid en eerlijkheid.’

Bron: Styl, maart 2006