Het is voor elkaar…

Onder deze titel gaf de FNV afgelopen week uiting aan haar tevredenheid over het bereikte sociaal akkoord tussen kabinet, vakbeweging en werkgevers. Het succes van o.a. 2 oktober heeft de partijen gedwongen om met een resultaat te komen waar de actievoerders mee verder kunnen. Op alle “pijnpunten” zoals stoppen voor je 65-ste jaar, prepensioen, WAO, WW, CAO-lonen en kinderopvang is men het eens geworden.

Zo wordt o.a. stoppen met werken voor het 65-ste jaar weer mogelijk, komt er een ruimere fiscale ondersteuning van het prepensioen, worden ontslagvergoedingen niet gekort op de WW en zullen er soepeler keuringseisen voor nieuwe WAO-ers komen. Sociale plannen kunnen weer worden afgesloten en – voorlopig(?) – hoeven geen offers gebracht te worden in de looneisen.

Wat gaat dat uiteindelijk opleveren? Bonden en SP zijn tevreden. Maar de acties draaien ook om iets anders: verzet tegen de prestatiemaatschappij, tegen de arrogantie, neoliberale dictaten en de voortdurende uitholling van de verzorgingsstaat. Dit kabinet is rechts – dat moeten we niet uit het oog verliezen.

Aan het begin van de Hete Herfst stond vast dat er méér moest worden bereikt dan bij het mislukte Voorjaarsoverleg op 18 mei. Minder werd als gezichtsverlies beschouwd. Het is de vraag of de bonden op de langere termijn veel gewonnen hebben. In mei 2004 waren onderhandelingen over de voorgenomen ingrepen in de WAO en de WW onmogelijk. Het kabinet bood alleen gelegenheid om over het prepensioen te praten. Door de onderhandelingsagenda te verruimen is een akkoord bereikt. Maar blijft de collectieve gedachte in de komende jaren behouden? Net als bij het Najaarsakkoord van 2003 hebben de bonden de meest scherpe effecten van de kabinetsmaatregelen weten te verzachten. Als beloning mogen zij nu blijven deelnemen aan de centrale onderhandelingstafel. De solidariteit is behouden gebleven, stelt de FNV. Laten we erbij bedenken dat de vos wel een paar haren verliest, maar niet zijn streken: het risico op een volgend sociaal conflict met het kabinet blijft onverminderd aanwezig.

We moeten landelijk en lokaal een dam opwerpen tegen het rechts-ideologische offensief dat gaande is. De markt regeert, binnen enige jaren ook op het gebied van de arbeidsvoorwaarden als we niet uitkijken. En de markt maakt altijd slachtoffers…

Farshad Bashir

Bron: leeuwarden.sp.nl, 12 november 2004